مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهریه و تنفسسرفه خونی (هموپتیزی): علل، علائم هشدار و روند بررسی
ریه و تنفس

سرفه خونی (هموپتیزی): علل، علائم هشدار و روند بررسی

بازبینی‌شده توسط پزشک ۷ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: مرداد ۱۴۰۵
سرفه خونی (هموپتیزی): علل، علائم هشدار و روند بررسی

سرفه خونی یا هموپتیزی به خروج خون یا خلط آغشته به خون از راه سرفه گفته می‌شود که منشأ آن دستگاه تنفسی تحتانی — یعنی نای، برونش‌ها یا ریه‌ها — است. این نشانه طیف وسیعی دارد: از رگه‌های کم‌رنگ خون همراه با یک عفونت تنفسی ساده تا علامتی هشداردهنده برای بیماری‌های جدی‌تر مانند سل، برونشکتازی، سرطان ریه یا آمبولی ریه. تعیین علت دقیق و شدت خونریزی، مسیر بررسی و درمان را مشخص می‌کند.

در یک نگاه
  • سرفه خونی به خروج خون از دستگاه تنفسی تحتانی از راه سرفه گفته می‌شود و باید از استفراغ خونی (هماتمز) متمایز شود.
  • شایع‌ترین علت آن عفونت‌های تنفسی و برونشیت است، اما سل، برونشکتازی، سرطان ریه و آمبولی ریه از علل مهم‌تر به شمار می‌روند.
  • خونریزی حجیم، تنگی نفس، درد قفسهٔ سینه یا سرگیجهٔ همزمان از نشانه‌های هشدار برای مراجعهٔ فوری‌اند.
  • تشخیص با عکس و سی‌تی‌اسکن قفسهٔ سینه و در موارد لازم برونکوسکوپی انجام می‌شود.
  • درمان بر اساس علت زمینه‌ای و شدت خونریزی تعیین می‌شود؛ موارد شدید نیاز به مداخلهٔ فوری دارند.

سرفه خونی چیست؟

سرفه خونی زمانی مطرح می‌شود که خون همراه با سرفه و از عمق دستگاه تنفسی خارج شود، نه از بینی، دهان، لثه یا حلق. خونریزی با منشأ این نواحی بالایی «شبه‌سرفه‌خونی» نامیده می‌شود و ماهیتی متفاوت از سرفه خونی واقعی دارد. حجم خون از رگه‌های ریز تا خونریزی قابل‌توجه متغیر است و شدت آن فوریت بررسی را تعیین می‌کند.

نکته: رنگ و بافت خون سرنخی برای منشأ آن است. خون روشن، کف‌آلود و آمیخته با خلط معمولا از دستگاه تنفسی می‌آید، در حالی که خون تیره‌رنگ، همراه با محتویات معده یا شبیه ته‌ماندهٔ قهوه، بیشتر نشانهٔ استفراغ خونی با منشأ گوارشی است.

علائم سرفه خونی چیست؟

نشانهٔ اصلی سرفه خونی، وجود خون در خلط طی سرفه است که می‌تواند به چند شکل بروز کند:

  • رگه‌های کم‌رنگ خون آمیخته با خلط معمولی
  • خلط صورتی‌رنگ و کف‌آلود
  • خون روشن و قرمز به مقدار قابل‌توجه، بدون آمیختگی با خلط
  • سرفهٔ مکرر یا مداوم همراه با احساس گرفتگی یا سوزش در قفسهٔ سینه

بسته به علت زمینه‌ای، نشانه‌های همراه نیز دیده می‌شود؛ از جمله تب و تعریق شبانه در عفونت‌هایی مانند سل، کاهش وزن بی‌دلیل که مطرح‌کنندهٔ سرطان ریه است، تنگی نفس ناگهانی و درد قفسهٔ سینه که به آمبولی ریه اشاره دارد، یا خلط چرکی و بدبو در بیماری‌های مزمن ریوی مانند برونشکتازی.

علل سرفه خونی چیست؟

علت‌های سرفه خونی طیف وسیعی از بیماری‌های خفیف تا جدی را در بر می‌گیرد:

  • عفونت‌های تنفسی حاد مانند برونشیت و پنومونی — شایع‌ترین علت در موارد خفیف
  • برونشکتازی: گشادشدگی و آسیب مزمن راه‌های هوایی همراه با خلط چرکی
  • سل ریوی، به‌ویژه همراه با تب، تعریق شبانه و کاهش وزن
  • سرطان ریه، به‌خصوص در افراد سیگاری و بالای ۴۰ سال
  • آمبولی ریه، یعنی لخته‌شدن خون در عروق ریه، همراه با تنگی نفس ناگهانی و درد قفسهٔ سینه
  • تشدید بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) یا آسم شدید
  • مصرف داروهای رقیق‌کنندهٔ خون که خطر خونریزی راه هوایی را افزایش می‌دهند
  • علل نادرتر مانند تنگی دریچهٔ میترال قلب، بیماری‌های خودایمنی عروق ریه یا ضربه به قفسهٔ سینه

سیگارکشیدن، سابقهٔ بیماری مزمن ریوی، تماس با سل و مصرف داروهای ضدانعقاد، احتمال بروز و شدت سرفه خونی را افزایش می‌دهند.

سرفه خونی چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

هر میزان سرفه خونی، حتی به‌شکل رگه‌های کم‌رنگ، نیاز به بررسی پزشکی دارد؛ چراکه تشخیص علت زمینه‌ای تنها راه اطمینان از بی‌خطر بودن آن است. تکرارشدن سرفه خونی، ادامه‌یافتن آن بیش از یک هفته، یا بروز آن در فردی سیگاری و بالای ۴۰ سال، اهمیت بررسی را بیشتر می‌کند.

سرفه خونی حجیم — که در آن مقدار خون از چند قاشق غذاخوری در طول ۲۴ ساعت فراتر رود یا با اختلال تنفسی همراه باشد — یک وضعیت اورژانسی است.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

در صورت بروز خونریزی حجیم و پیوسته، تنگی نفس، درد شدید قفسهٔ سینه، سرگیجه یا غش، تپش قلب سریع، یا رنگ‌پریدگی و افت فشار خون همزمان با سرفه خونی، مراجعهٔ فوری به اورژانس ضروری است. این نشانه‌ها می‌توانند بیانگر خونریزی شدید یا افت اکسیژن‌رسانی باشند.

سرفه خونی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

بررسی سرفه خونی با شرح‌حال دقیق آغاز می‌شود: سابقهٔ سیگارکشیدن، بیماری‌های ریوی یا قلبی، مصرف داروهای ضدانعقاد، سابقهٔ تماس با سل و مدت‌زمان علائم، همگی در تعیین مسیر بررسی نقش دارند. معاینهٔ بالینی نیز می‌تواند نشانه‌هایی از عفونت، نارسایی قلبی یا بیماری مزمن ریوی را آشکار کند.

عکس سادهٔ قفسهٔ سینه معمولا نخستین اقدام تصویربرداری است، اما در بسیاری از موارد سی‌تی‌اسکن قفسهٔ سینه برای بررسی دقیق‌تر بافت ریه و راه‌های هوایی لازم می‌شود؛ در صورت شک به آمبولی ریه، سی‌تی‌آنژیوگرافی اختصاصی انجام می‌شود. برونکوسکوپی — مشاهدهٔ مستقیم راه هوایی با دوربینی باریک — امکان یافتن محل خونریزی، نمونه‌برداری از تودهٔ مشکوک و گاه کنترل خونریزی را هم‌زمان فراهم می‌کند. آزمایش خلط برای بررسی عفونت یا سل، و آزمایش خون شامل شمارش سلول‌های خونی و بررسی انعقاد، تکمیل‌کنندهٔ ارزیابی است.

درمان سرفه خونی چگونه است؟

درمان سرفه خونی بر اساس علت زمینه‌ای و شدت خونریزی تعیین می‌شود. جدول زیر رویکرد کلی را بر پایهٔ شدت نشان می‌دهد:

شدت سرفه خونی حجم تقریبی خون در ۲۴ ساعت رویکرد معمول
خفیف رگه یا لکه‌های خون در خلط بررسی سرپایی، درمان علت زمینه‌ای
متوسط چند قاشق غذاخوری تا حدود ۱۰۰ میلی‌لیتر ارزیابی سریع پزشکی، احتمال بستری
شدید (تهدیدکنندهٔ حیات) بیش از حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی‌لیتر یا همراه با اختلال تنفسی بستری اورژانسی، مداخلهٔ فوری

در موارد خفیف ناشی از عفونت تنفسی، درمان عفونت زمینه‌ای — مانند آنتی‌بیوتیک در عفونت باکتریایی — معمولا کافی است. در موارد متوسط تا شدید، اقدامات حمایتی مانند اکسیژن‌رسانی در کنار کنترل مستقیم منبع خونریزی انجام می‌شود. برونکوسکوپی می‌تواند محل خونریزی را مسدود کند، و آمبولیزاسیون شریان برونشیال — انسداد عروق مسئول خونریزی از راه کاتتر — روش اصلی کنترل خونریزی شدید بدون جراحی باز است. جراحی تنها در موارد محدود، مانند وجود تودهٔ موضعی قابل‌برداشت، در نظر گرفته می‌شود.

درمان بلندمدت به علت زمینه‌ای بستگی دارد: دورهٔ کامل داروهای ضدسل در بیماری سل، شیمی‌درمانی یا جراحی در سرطان ریه، ضدانعقاد با پایش دقیق در آمبولی ریه، یا آنتی‌بیوتیک و پاک‌سازی راه هوایی در برونشکتازی.

راه‌های پیشگیری از سرفه خونی

پیشگیری کامل از سرفه خونی همیشه ممکن نیست، زیرا بسیاری از علل آن به بیماری‌های زمینه‌ای وابسته‌اند؛ اما کاهش عوامل خطر می‌تواند احتمال بروز آن را پایین بیاورد:

  • ترک سیگار، که خطر برونشیت مزمن، COPD و سرطان ریه را کاهش می‌دهد
  • درمان کامل و به‌موقع عفونت‌های تنفسی، به‌ویژه دورهٔ کامل داروهای ضدسل
  • پیگیری منظم بیماری‌های مزمن ریوی مانند برونشکتازی و آسم
  • پایش دقیق دوز داروهای ضدانعقاد و آزمایش‌های کنترلی توصیه‌شده
  • دریافت واکسن آنفلوانزا و پنوموکوک برای کاهش خطر عفونت‌های تنفسی شدید
  • پرهیز از تماس طولانی با آلودگی هوا و گردوغبار محیط‌کار

افرادی که سابقهٔ سرفه خونی یا بیماری مزمن ریوی دارند، با معاینات دوره‌ای نشانه‌های هشداردهنده را زودتر شناسایی می‌کنند.

پرسش‌های متداول

سرفه خونی خفیف همیشه نشانهٔ بیماری جدی است؟

نه لزوما. بخش زیادی از موارد خفیف سرفه خونی به‌دنبال سرفهٔ شدید در عفونت‌های تنفسی ساده رخ می‌دهد و طی چند روز برطرف می‌شود. با این‌حال، هر رخداد آن — به‌ویژه اگر تکرار شود یا بیش از یک هفته ادامه یابد — باید توسط پزشک بررسی شود.

فرق سرفه خونی با استفراغ خونی چیست؟

سرفه خونی از دستگاه تنفسی منشأ می‌گیرد و همراه با سرفه، معمولا به‌صورت خون روشن و کف‌آلود آمیخته با خلط بروز می‌کند. استفراغ خونی از دستگاه گوارش می‌آید، با تهوع و استفراغ همراه است و خون آن معمولا تیره‌تر یا شبیه ته‌ماندهٔ قهوه است.

آیا سرفه خونی می‌تواند بدون علت مشخص رخ دهد؟

در بخشی از موارد، حتی پس از بررسی کامل با تصویربرداری و برونکوسکوپی، علت مشخصی یافت نمی‌شود که به آن سرفه خونی ایدیوپاتیک گفته می‌شود. این موارد معمولا خفیف‌اند و پیش‌آگهی خوبی دارند، هرچند پیگیری دوره‌ای همچنان توصیه می‌شود.

سرفه خونی در سرماخوردگی یا آنفلوانزا طبیعی است؟

سرفهٔ شدید و مکرر در دورهٔ سرماخوردگی یا آنفلوانزا گاهی رگه‌های کم‌رنگ خون در خلط ایجاد می‌کند که ناشی از پارگی مویرگ‌های کوچک دیوارهٔ راه هوایی است. این حالت معمولا با بهبود عفونت برطرف می‌شود، اما در صورت افزایش حجم خون یا همراهی با تب بالا و تنگی نفس، نباید نادیده گرفته شود.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی