مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهریه و تنفسسرماخوردگی: علائم، علل و روش‌های درمان و پیشگیری
ریه و تنفس

سرماخوردگی: علائم، علل و روش‌های درمان و پیشگیری

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: مرداد ۱۴۰۵
سرماخوردگی: علائم، علل و روش‌های درمان و پیشگیری

سرماخوردگی عفونتی ویروسی و خفیف در دستگاه تنفسی فوقانی است که بینی، گلو و سینوس‌ها را درگیر می‌کند. این بیماری در بیشتر موارد خودمحدودشونده است و طی چند روز تا حدود دو هفته بدون نیاز به درمان اختصاصی بهبود می‌یابد، هرچند به علت سرایت آسان و شیوع فصلی بالا، سالانه علت بخش بزرگی از مراجعات سرپایی و غیبت از کار و مدرسه است.

در یک نگاه
  • سرماخوردگی عفونت ویروسی مجاری تنفسی فوقانی است و بیش از ۲۰۰ نوع ویروس مختلف، از جمله راینوویروس‌ها، می‌توانند عامل آن باشند.
  • بزرگسالان به‌طور متوسط سالانه دو تا سه بار و کودکان بیشتر از آن به سرماخوردگی مبتلا می‌شوند.
  • انتقال از طریق قطرات تنفسی و تماس دست با سطوح آلوده صورت می‌گیرد، نه صرفا سرمای هوا.
  • در اکثر موارد بیماری خفیف است و ظرف هفت تا ده روز خودبه‌خود برطرف می‌شود.
  • درمان عمدتا حمایتی است و آنتی‌بیوتیک نقشی در بهبود آن ندارد.

سرماخوردگی چیست؟

سرماخوردگی به التهاب خفیف مخاط بینی و گلو گفته می‌شود که در نتیجهٔ عفونت ویروسی ایجاد می‌شود. بیش از ۲۰۰ نوع ویروس مختلف می‌توانند این بیماری را ایجاد کنند که رایج‌ترین آن‌ها راینوویروس‌ها هستند؛ کروناویروس‌های فصلی، ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV) و آدنوویروس‌ها نیز از عوامل شناخته‌شدهٔ دیگر به شمار می‌روند. سرماخوردگی ویروسی با آنفلوانزا متفاوت است؛ آنفلوانزا معمولا شدت بالاتر، شروع ناگهانی‌تر و عوارض جدی‌تری دارد، در حالی که سرماخوردگی روندی تدریجی‌تر و خفیف‌تر طی می‌کند. این بیماری در تمام گروه‌های سنی دیده می‌شود، اما کودکان زیر شش سال به دلیل سیستم ایمنی ناکامل و تماس نزدیک در محیط‌های گروهی مانند مهدکودک، بیشترین ابتلا را دارند.

علائم سرماخوردگی چیست؟

علائم سرماخوردگی معمولا یک تا سه روز پس از تماس با ویروس آغاز می‌شود و به‌تدریج شدت می‌گیرد. شایع‌ترین نشانه‌های آن عبارت‌اند از:

  • آبریزش یا گرفتگی بینی
  • گلودرد خفیف تا متوسط
  • عطسهٔ مکرر
  • سرفهٔ خشک یا همراه با خلط رقیق
  • سردرد خفیف و احساس خستگی
  • تب خفیف (بیشتر در کودکان نسبت به بزرگسالان)
  • درد یا سنگینی خفیف عضلانی

این علائم معمولا در روز دوم تا سوم به اوج می‌رسند و سپس رو به بهبود می‌گذارند. ترشحات بینی در روزهای میانی بیماری ممکن است غلیظ‌تر و رنگی‌تر (زرد یا سبز) شود؛ این تغییر رنگ به‌تنهایی نشانهٔ عفونت باکتریایی نیست و بخشی از روند طبیعی پاسخ ایمنی بدن است.

علل و عوامل خطر سرماخوردگی چیست؟

عامل سرماخوردگی همواره یک ویروس تنفسی است که از طریق قطرات معلق در هوا هنگام سرفه یا عطسهٔ فرد مبتلا، یا از طریق تماس دست با سطوح آلوده و سپس تماس دست با بینی، دهان یا چشم منتقل می‌شود. سرمای هوا به‌تنهایی عامل بیماری نیست، اما چند عامل می‌توانند احتمال ابتلا یا شدت آن را افزایش دهند:

  • سن پایین (به‌ویژه کودکان زیر شش سال) به دلیل سیستم ایمنی نابالغ
  • تماس نزدیک با فرد مبتلا در محیط‌های شلوغ مانند مدرسه، مهدکودک یا محل کار
  • ضعف سیستم ایمنی ناشی از بیماری زمینه‌ای، خستگی یا کم‌خوابی مزمن
  • استعمال دخانیات که مخاط تنفسی را آسیب‌پذیرتر می‌کند
  • فصل پاییز و زمستان به دلیل ماندن بیشتر در فضاهای بسته و افزایش تراکم جمعیت در محیط‌های سرپوشیده

سرماخوردگی چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در اغلب موارد سرماخوردگی نیازی به مراجعهٔ پزشکی ندارد و با مراقبت‌های خانگی بهبود می‌یابد. با این حال، تداوم علائم بیش از ده روز، یا بدترشدن آن‌ها پس از یک دورهٔ بهبود نسبی، می‌تواند نشانهٔ عفونت ثانویهٔ باکتریایی مانند سینوزیت یا عفونت گوش میانی باشد و بررسی پزشکی لازم است.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

تب بالای ۳۹ درجه یا تبی که بیش از سه روز ادامه دارد، تنگی نفس یا درد قفسهٔ سینه، گوش‌درد شدید، درد شدید سینوس همراه با تب، خواب‌آلودگی غیرعادی یا کاهش دریافت مایعات در کودکان، و بدترشدن علائم پس از هفت تا ده روز، از نشانه‌های هشداری هستند که مراجعهٔ فوری به پزشک یا اورژانس را ایجاب می‌کنند.

نوزادان زیر سه ماه با هرگونه تب، و افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای مانند آسم، بیماری مزمن ریوی، نارسایی قلبی یا نقص ایمنی، در صورت بروز علائم سرماخوردگی باید زودتر از حالت معمول تحت ارزیابی پزشکی قرار گیرند، زیرا خطر عوارض در این گروه‌ها بیشتر است.

نکته: تغییر رنگ ترشح بینی به زرد یا سبز به‌تنهایی دلیلی برای مصرف آنتی‌بیوتیک نیست؛ این تصمیم باید بر اساس ارزیابی بالینی پزشک گرفته شود.

سرماخوردگی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص سرماخوردگی معمولا بالینی است و بر اساس شرح‌حال و معاینهٔ فیزیکی انجام می‌شود؛ در موارد معمول نیازی به آزمایش خون یا تصویربرداری نیست. پزشک با بررسی الگوی علائم، سرعت شروع و شدت آن‌ها، سرماخوردگی را از آنفلوانزا، سینوزیت باکتریایی، آلرژی فصلی یا کووید-۱۹ افتراق می‌دهد. در صورت وجود تردید بالینی یا شرایط خاص مانند شیوع همزمان چند بیماری تنفسی، ممکن است تست سریع آنتی‌ژن یا PCR برای رد آنفلوانزا و کووید-۱۹ درخواست شود. معاینهٔ گوش، حلق و سینوس‌ها نیز به رد عوارض احتمالی مانند عفونت گوش میانی یا سینوزیت کمک می‌کند.

درمان سرماخوردگی چگونه است؟

درمان اختصاصی و ضدویروسی برای سرماخوردگی وجود ندارد و رویکرد درمانی صرفا حمایتی و در جهت کاهش علائم است. آنتی‌بیوتیک‌ها بر ویروس اثری ندارند و تجویز بی‌مورد آن‌ها تنها به مقاومت آنتی‌بیوتیکی دامن می‌زند. جدول زیر رایج‌ترین رویکردهای حمایتی را خلاصه می‌کند:

علامت اقدام حمایتی رایج
گرفتگی بینی اسپری یا قطرهٔ نمکی، بخور مرطوب، دکونژستان کوتاه‌مدت
گلودرد مایعات گرم، قرص مکیدنی، غرغرهٔ آب‌نمک
تب و درد بدن استامینوفن یا ایبوپروفن طبق دوز استاندارد
سرفه مایعات کافی، عسل (فقط بالای یک سالگی)، مرطوب‌کنندهٔ هوا
کم‌آبی بدن افزایش دریافت مایعات، آب، سوپ گرم

استراحت کافی و افزایش دریافت مایعات به روند بهبود کمک می‌کند و بدن را در مقابله با عفونت یاری می‌رساند. مصرف داروهای ترکیبی سرماخوردگی بدون‌نسخه در کودکان زیر شش سال، به دلیل خطر عوارض جانبی، عموما توصیه نمی‌شود و باید تحت نظر پزشک صورت گیرد. شواهد استفاده از روی (زینک) یا ویتامین C در کوتاه‌کردن دورهٔ بیماری محدود و متناقض است و نمی‌توان آن‌ها را به‌عنوان درمان قطعی توصیه کرد.

راه‌های پیشگیری از سرماخوردگی

پیشگیری از سرماخوردگی عمدتا بر قطع زنجیرهٔ انتقال ویروس متمرکز است. شست‌وشوی مکرر دست‌ها با آب و صابون، به‌ویژه پیش از تماس دست با صورت، از مؤثرترین اقدام‌های پیشگیرانه است. اجتناب از تماس نزدیک با افراد مبتلا، پوشاندن دهان و بینی هنگام سرفه یا عطسه با آرنج یا دستمال، و تمیزکردن منظم سطوحی که بیشتر لمس می‌شوند مانند دستگیرهٔ در و صفحه‌کلید، احتمال سرایت را کاهش می‌دهد. تقویت سیستم ایمنی از طریق خواب کافی، تغذیهٔ متعادل، فعالیت بدنی منظم و کنترل استرس نیز نقش حمایتی دارد. در فصول شیوع بالا، اجتناب از تماس دست با چشم، بینی و دهان بدون شست‌وشوی قبلی دست، و رعایت فاصلهٔ مناسب در محیط‌های شلوغ توصیه می‌شود.

پرسش‌های متداول

آیا سرماخوردگی مسری است و چه مدت طول می‌کشد؟

سرماخوردگی از یک تا دو روز پیش از بروز علائم تا حدود دو هفته پس از آن می‌تواند مسری باشد، هرچند بیشترین قابلیت سرایت در دو تا سه روز نخست بیماری است. اغلب موارد ظرف هفت تا ده روز به‌طور کامل برطرف می‌شوند، هرچند سرفهٔ باقی‌مانده گاهی تا سه هفته ادامه می‌یابد.

تفاوت سرماخوردگی و آنفلوانزا در چیست؟

سرماخوردگی معمولا با شروع تدریجی و علائمی خفیف مانند آبریزش بینی و گلودرد همراه است، در حالی که آنفلوانزا اغلب ناگهانی شروع می‌شود و با تب بالا، درد شدید عضلانی و خستگی مفرط همراه است. عوارض جدی مانند ذات‌الریه در آنفلوانزا شایع‌تر از سرماخوردگی است.

آیا مصرف ویتامین C از سرماخوردگی پیشگیری می‌کند؟

شواهد علمی نشان می‌دهد مصرف منظم ویتامین C در جمعیت عمومی از بروز سرماخوردگی پیشگیری نمی‌کند، هرچند ممکن است در برخی افراد طول دورهٔ بیماری را اندکی کوتاه‌تر کند. به همین دلیل نمی‌توان آن را به‌عنوان روش پیشگیرانهٔ اصلی توصیه کرد.

چرا آنتی‌بیوتیک برای سرماخوردگی مؤثر نیست؟

آنتی‌بیوتیک‌ها تنها بر باکتری‌ها اثر دارند، در حالی که عامل سرماخوردگی ویروس است؛ بنابراین مصرف آنتی‌بیوتیک نه سرعت بهبود را افزایش می‌دهد و نه علائم را کاهش می‌دهد. مصرف بی‌مورد آن نیز خطر مقاومت آنتی‌بیوتیکی و عوارض جانبی غیرضروری را به همراه دارد.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی