مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهریه و تنفسفشار خون ریوی (هایپرتانسیون ریوی): علائم، علل و درمان
ریه و تنفس

فشار خون ریوی (هایپرتانسیون ریوی): علائم، علل و درمان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۷ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: مرداد ۱۴۰۵
فشار خون ریوی (هایپرتانسیون ریوی): علائم، علل و درمان

فشار خون ریوی نوعی افزایش غیرطبیعی فشار در سرخرگ‌های ریوی است که مسیر جریان خون از بطن راست قلب به سمت ریه‌ها را با مقاومت بیشتری مواجه می‌کند. این فشار اضافه به‌تدریج بر بطن راست قلب بار وارد می‌کند و در صورت عدم تشخیص به‌موقع، زمینه‌ساز نارسایی قلب راست می‌شود.

در یک نگاه
  • فشار خون ریوی به فشار متوسط سرخرگ ریوی بالاتر از ۲۰ میلی‌متر جیوه در حالت استراحت گفته می‌شود.
  • این بیماری در مقایسه با فشار خون بالای رایج نادرتر است، اما در برخی گروه‌های پرخطر مانند مبتلایان به بیماری‌های قلبی و ریوی مزمن شیوع بیشتری دارد.
  • علت آن طیف گسترده‌ای دارد: از اختلال اولیهٔ عروق ریوی تا بیماری‌های قلبی، ریوی، لخته‌های مزمن و بیماری‌های بافت همبند.
  • بدون تشخیص و درمان، فشار خون ریوی به‌طور پیش‌رونده به نارسایی بطن راست قلب منجر می‌شود.
  • تشخیص زودهنگام و درمان هدفمند می‌تواند روند پیشرفت بیماری را کند و کیفیت زندگی را بهبود دهد.

فشار خون ریوی چیست؟

در گردش خون طبیعی، سرخرگ‌های ریوی خون کم‌اکسیژن را از بطن راست قلب به ریه‌ها برای اکسیژن‌گیری منتقل می‌کنند و این مسیر به‌طور طبیعی فشار پایینی دارد. در فشار خون ریوی (هایپرتانسیون ریوی)، دیوارهٔ سرخرگ‌های ریوی دچار ضخیم‌شدگی، تنگی یا انقباض غیرطبیعی می‌شود و مقاومت در برابر عبور خون افزایش می‌یابد. برای غلبه بر این مقاومت، بطن راست قلب باید با نیروی بیشتری کار کند؛ این بار اضافه در طول زمان باعث بزرگ‌شدن و ضعیف‌شدن عضلهٔ بطن راست می‌شود.

از نظر علت، فشار خون ریوی به چند دستهٔ اصلی تقسیم می‌شود: نوع اولیه یا ارثی که خود سرخرگ‌های ریوی درگیرند، و انواع ثانویه که پیامد بیماری‌های قلب چپ، بیماری‌های مزمن ریه، لخته‌های مزمن ریوی یا بیماری‌های سیستمیک مانند اسکلرودرمی هستند. شناخت دستهٔ زمینه‌ای بیماری در تعیین مسیر درمان نقش تعیین‌کننده دارد.

علائم فشار خون ریوی چیست؟

علائم فشار خون ریوی معمولا در ابتدا خفیف و غیراختصاصی است و به همین دلیل تشخیص در مراحل اولیه دشوار است. با پیشرفت بیماری، نشانه‌ها آشکارتر می‌شوند:

  • تنگی نفس پیش‌رونده، ابتدا هنگام فعالیت بدنی و سپس حتی در حالت استراحت
  • خستگی و ضعف زودرس با کمترین فعالیت
  • درد یا احساس فشار در قفسهٔ سینه
  • تپش قلب یا احساس نامنظمی ضربان
  • سرگیجه یا غش هنگام فعالیت در موارد شدیدتر
  • ورم مچ پا و ساق پا در مراحل پیشرفته‌تر، به‌عنوان نشانهٔ درگیری بطن راست
  • کبودی لب‌ها یا نوک انگشتان در موارد شدید، ناشی از افت اکسیژن خون

این نشانه‌ها با بسیاری از بیماری‌های قلبی و ریوی دیگر هم‌پوشانی دارد؛ به همین دلیل بررسی تخصصی برای افتراق آن‌ها ضروری است.

علل فشار خون ریوی چیست؟

علل فشار خون ریوی طیف وسیعی دارد و در پنج گروه اصلی دسته‌بندی می‌شود:

  • فشار خون ریوی شریانی (اولیه یا ارثی): اختلال مستقیم در دیوارهٔ سرخرگ‌های ریوی، گاهی بدون علت مشخص و گاهی با زمینهٔ ژنتیکی.
  • بیماری‌های قلب چپ: نارسایی قلبی و بیماری دریچه‌ای، شایع‌ترین علت فشار خون ریوی در عموم جمعیت.
  • بیماری‌های مزمن ریه یا کمبود اکسیژن: بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)، فیبروز ریوی و آپنهٔ خواب شدید.
  • انسداد مزمن عروق ریوی: باقی‌ماندن لخته‌های مزمن در سرخرگ‌های ریوی پس از آمبولی ریه.
  • مکانیسم‌های نامشخص یا چندعاملی: بیماری‌های خونی، اختلالات متابولیک و بیماری‌های سیستمیک مانند بیماری‌های بافت همبند (اسکلرودرمی، لوپوس)، عفونت HIV و بیماری مزمن کبدی همراه با فشار خون پورت.

مصرف برخی داروها و سموم خاص و نیز سکونت طولانی‌مدت در ارتفاع بالا از دیگر عوامل خطر شناخته‌شده است.

فشار خون ریوی چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

فشار خون ریوی بیماری‌ای پیش‌رونده است و تأخیر در تشخیص معمولا به معنای از دست رفتن فرصت کنترل زودهنگام بیماری است. تنگی نفسی که بدون علت مشخص در فعالیت‌های روزمره ظاهر می‌شود و به‌مرور تشدید می‌شود، نشانه‌ای است که نیاز به بررسی تخصصی دارد.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

بروز غش یا از حال رفتن ناگهانی، درد شدید قفسهٔ سینه، تنگی نفس شدید و ناگهانی، کبودی لب‌ها یا انگشتان، یا ورم سریع پاها و شکم همراه با تنگی نفس، نشانهٔ وخامت وضعیت قلب راست است و مراجعهٔ فوری به اورژانس ضروری است.

فشار خون ریوی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص فشار خون ریوی معمولا چندمرحله‌ای است، چون علائم اولیه غیراختصاصی هستند. معاینهٔ بالینی می‌تواند نشانه‌هایی مانند تشدید صدای دوم قلب، ورم اندام تحتانی یا برجستگی وریدهای گردن را آشکار کند.

اکوکاردیوگرافی معمولا اولین ابزار غربالگری است؛ این روش با اندازه‌گیری غیرمستقیم فشار سرخرگ ریوی و بررسی عملکرد بطن راست، شک تشخیصی را تقویت یا رد می‌کند. الکتروکاردیوگرام و رادیوگرافی قفسهٔ سینه نیز اطلاعات تکمیلی دربارهٔ فشار بر قلب راست و بزرگی عروق ریوی می‌دهند. آزمایش‌های عملکرد ریه و سی‌تی‌اسکن قفسهٔ سینه برای بررسی بیماری‌های زمینه‌ای ریوی به کار می‌روند و اسکن تهویه-پرفیوژن ریه برای رد لخته‌های مزمن ریوی درخواست می‌شود.

نکته: اکوکاردیوگرافی روشی غربالگری و برآوردی است؛ تشخیص قطعی فشار خون ریوی و تعیین شدت دقیق آن نیازمند کاتتریسم قلب راست است که فشار داخل سرخرگ ریوی را به‌طور مستقیم اندازه می‌گیرد.

سنجش BNP یا NT-proBNP و نشانگرهای خودایمنی در آزمایش خون نیز بخشی از فرایند تشخیصی است. آزمون راه‌رفتن شش‌دقیقه‌ای برای سنجش ظرفیت عملکردی و پیگیری روند بیماری استفاده می‌شود.

درمان فشار خون ریوی چگونه است؟

درمان فشار خون ریوی به گروه علّی بیماری بستگی دارد؛ در موارد ثانویه، کنترل بیماری زمینه‌ای اولویت اصلی است. برای نوع شریانی (گروه اول)، داروهای اختصاصی گشادکنندهٔ عروق ریوی به کار می‌رود:

دسته درمانی مکانیسم اثر هدف درمان
مهارکننده‌های PDE5 تقویت اثر گشادکنندگی عروقی نیتریک اکسید کاهش فشار سرخرگ ریوی
آنتاگونیست‌های گیرندهٔ اندوتلین مهار اثر تنگ‌کنندگی عروقی اندوتلین کند کردن پیشرفت بیماری
آنالوگ‌های پروستاسایکلین گشادکنندگی مستقیم عروق ریوی کنترل فشار در موارد شدیدتر
محرک‌های گوانیلات سیکلاز محلول افزایش cGMP و شل‌شدگی دیوارهٔ عروق کاهش فشار و بهبود ظرفیت فعالیت
مدرها (دیورتیک‌ها) کاهش احتباس مایعات بدن کاهش بار روی بطن راست

در کنار درمان دارویی، اکسیژن‌درمانی در افت اکسیژن خون، داروهای ضدانعقاد در برخی زیرگروه‌ها، و در لخته‌های مزمن ریوی، جراحی آندارترکتومی ریوی کاربرد دارد. در مراحل پیشرفته که درمان دارویی پاسخ کافی نمی‌دهد، پیوند ریه یا قلب-ریه گزینهٔ نهایی است.

راه‌های پیشگیری از فشار خون ریوی

برای نوع اولیهٔ فشار خون ریوی که زمینهٔ ژنتیکی یا ناشناخته دارد، راه پیشگیری قطعی وجود ندارد. اما بخش بزرگی از موارد فشار خون ریوی ثانویه با مدیریت صحیح بیماری‌های زمینه‌ای قابل پیشگیری یا کندکردن است:

  • کنترل منظم بیماری‌های قلبی، به‌ویژه نارسایی قلبی و بیماری‌های دریچه‌ای
  • درمان و پیگیری بیماری‌های مزمن ریوی مانند COPD و فیبروز ریوی، و نیز تشخیص و درمان آپنهٔ خواب
  • پیگیری کامل درمان آمبولی ریه برای پیشگیری از تبدیل‌شدن به فشار خون ریوی مزمن
  • ترک سیگار و پرهیز از قرارگیری در معرض دود و آلاینده‌های تنفسی
  • پیگیری منظم و غربالگری دوره‌ای در بیماری‌های پرخطر مانند اسکلرودرمی
  • دریافت واکسن آنفلوانزا و پنوموکوک برای کاهش بار عفونت‌های تنفسی بر قلب و ریه
  • پرهیز از اقامت طولانی در ارتفاعات بالا و فعالیت بدنی شدید در افراد تشخیص داده‌شده

پایبندی به برنامهٔ دارویی و ویزیت‌های پیگیری منظم نقش مهمی در جلوگیری از وخامت بیماری و بستری‌های اورژانسی دارد.

پرسش‌های متداول

آیا فشار خون ریوی درمان قطعی دارد؟

فشار خون ریوی شریانی معمولا بیماری مزمن است و اغلب درمان قطعی ندارد، هرچند داروهای موجود می‌توانند فشار را کاهش دهند و روند پیشرفت بیماری را کند کنند. در مواردی مانند لخته‌های مزمن ریوی، جراحی می‌تواند به بهبود قابل‌توجه یا کنترل کامل بیماری منجر شود.

فشار خون ریوی با فشار خون بالای معمولی چه تفاوتی دارد؟

فشار خون بالای معمولی (پرفشاری خون سیستمیک) فشار درون سرخرگ‌های سراسر بدن را نشان می‌دهد، در حالی که فشار خون ریوی مربوط به فشار درون سرخرگ‌های ریه است. این دو بیماری مستقل از هم هستند و مکانیسم، علل و درمان متفاوتی دارند.

امید به زندگی در فشار خون ریوی چقدر است؟

پیش‌آگهی فشار خون ریوی به علت زمینه‌ای، شدت بیماری در زمان تشخیص و پاسخ به درمان بستگی دارد و از فردی به فرد دیگر تفاوت زیادی دارد. تشخیص زودهنگام و پایبندی به درمان از عوامل مؤثر در بهبود پیش‌آگهی است.

آیا فشار خون ریوی بیماری ارثی است؟

بخش کوچکی از موارد فشار خون ریوی شریانی جنبهٔ ارثی دارد و با جهش در برخی ژن‌ها مرتبط است. اکثر موارد فشار خون ریوی اما ثانویه به بیماری‌های قلبی، ریوی یا سیستمیک دیگر است و ماهیت ارثی مستقیم ندارد.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی