مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهارتوپدی و استخوانکیفوز (قوز کمر): علائم، علل و روش‌های درمان
ارتوپدی و استخوان

کیفوز (قوز کمر): علائم، علل و روش‌های درمان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵
کیفوز (قوز کمر): علائم، علل و روش‌های درمان

کیفوز انحنای بیش از حد ستون فقرات در بالای پشت (ناحیهٔ سینه‌ای) است که به پشت حالتی خمیده یا گرد می‌دهد؛ در زبان روزمره «قوز پشت»، «قوز کمر» یا «گوژپشتی» نیز نامیده می‌شود. اندکی انحنا در این ناحیه طبیعی است، اما فراتر رفتن آن از حد معمول بر ظاهر، تنفس و کیفیت زندگی اثر می‌گذارد. علت آن از عادت نادرست نشستن تا پوکی استخوان و بیماری‌های ستون فقرات متغیر است و درمان بر همین اساس تعیین می‌شود.

در یک نگاه
  • کیفوز انحنای بیش از حد بالای پشت است که ظاهری خمیده یا گرد ایجاد می‌کند.
  • شایع‌ترین نوع، کیفوز وضعیتی، ناشی از عادت نشستن است و با اصلاح وضعیت بهبود می‌یابد.
  • در نوجوانان، نوع ساختاری (بیماری شویرمن) در دوران رشد بروز می‌کند و سفت‌تر است.
  • در سالمندان، پوکی استخوان و شکستگی فشاری مهره شایع‌ترین علت است.
  • بیشتر موارد با فیزیوتراپی کنترل می‌شود؛ جراحی فقط در موارد شدید لازم است.

کیفوز چیست و چرا اهمیت دارد؟

ستون فقرات به‌طور طبیعی چند انحنای ملایم دارد که وزن بدن را متعادل نگه می‌دارند؛ انحنای طبیعی ناحیهٔ سینه‌ای معمولاً بین ۲۰ تا ۴۵ درجه است. کیفوز زمانی مطرح می‌شود که این زاویه از این محدوده فراتر رود؛ این وضعیت می‌تواند صرفاً ظاهری باشد یا با درد و محدودیت حرکتی همراه شود.

کیفوز بر اساس علت به سه گروه اصلی تقسیم می‌شود: وضعیتی (ناشی از عادت بدن، انعطاف‌پذیر)، ساختاری (ناشی از تغییر شکل واقعی مهره‌ها، سفت‌تر)، و مرتبط با سالمندی (معمولاً به‌دنبال پوکی استخوان). در موارد شدید، انحنا می‌تواند فضای قفسهٔ سینه را محدود کند و عملکرد تنفسی را تحت تأثیر قرار دهد؛ به همین دلیل شناسایی زودهنگام آن اهمیت دارد.

علائم کیفوز چیست؟

شایع‌ترین نشانه‌های کیفوز عبارت‌اند از:

  • گرد یا خمیده به‌نظر رسیدن بالای پشت، به‌ویژه هنگام ایستادن
  • نامتقارن بودن شانه‌ها یا بیرون‌زدگی کتف‌ها
  • خستگی و سفتی عضلات پشت پس از نشستن یا ایستادن طولانی
  • کوتاهی و سفتی عضلات پشت ران (همسترینگ)
  • درد خفیف تا متوسط پشت، به‌ویژه در نوع ساختاری و نوع مرتبط با پوکی استخوان
  • در موارد شدید، سنگینی قفسهٔ سینه یا تنگی نفس

در نوع وضعیتی، معمولاً تنها نشانه، تغییر ظاهری پشت بدون درد است؛ در موارد ساختاری یا پیشرونده، درد و محدودیت حرکتی نیز افزوده می‌شود.

علل کیفوز چیست؟

علت کیفوز بسته به سن بروز و نوع آن متفاوت است.

کیفوز وضعیتی شایع‌ترین نوع است و از عادت نادرست نشستن و ایستادن ناشی می‌شود، به‌ویژه در نوجوانان و در پی ساعت‌های طولانی کار با صفحهٔ نمایش؛ معمولاً با اصلاح وضعیت بدن برطرف می‌شود.

بیماری شویرمن (کیفوز ساختاری نوجوانان) در دوران رشد سریع بروز می‌کند و از رشد نامتقارن مهره‌ها که شکل گوه‌ای پیدا می‌کنند ناشی می‌شود؛ زمینهٔ ژنتیکی و فشار مکانیکی مکرر در آن نقش دارند.

پوکی استخوان و شکستگی فشاری مهره شایع‌ترین علت کیفوز در سالمندان است، به‌ویژه در زنان پس از یائسگی؛ کاهش تراکم استخوان در این حالت باعث فروریختن تدریجی جلوی مهره‌ها می‌شود.

کیفوز مادرزادی از بدو تولد به‌دلیل شکل‌گیری ناقص مهره‌ها در دوران جنینی وجود دارد و ممکن است با رشد کودک بدتر شود.

علل دیگر شامل آسیب ستون فقرات، بیماری‌های التهابی مانند اسپوندیلیت انکیلوزان، بیماری‌های عصبی‌عضلانی، و عفونت یا تومور مهره است. عوامل خطر اصلی: سن بالا همراه با پوکی استخوان، جنسیت زن، سابقهٔ خانوادگی، و عادت وضعیتی نامناسب در دوران رشد.

کیفوز چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در بیشتر موارد، به‌ویژه نوع وضعیتی، کیفوز خطر جدی ندارد و صرفاً جنبهٔ ظاهری دارد. مراجعه به پزشک زمانی توصیه می‌شود که انحنا به‌سرعت افزایش یابد، با درد مداوم همراه باشد، یا در کودک و نوجوان در حال رشد تشخیص داده شود، زیرا پایش دوره‌ای در این سنین روند پیشرفت را کنترل می‌کند.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

در صورت بروز درد شدید یا ناگهانی پشت، بی‌حسی یا ضعف در پاها، اختلال در کنترل ادرار یا مدفوع، یا تنگی نفس روزافزون، مراجعهٔ فوری به پزشک یا اورژانس ضروری است؛ این نشانه‌ها می‌توانند نشانهٔ فشار بر نخاع یا ریشه‌های عصبی باشند.

کیفوز چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص با معاینهٔ بالینی آغاز می‌شود: پزشک ظاهر پشت را از پهلو بررسی و آزمون خم‌شدن به جلو را انجام می‌دهد تا انعطاف‌پذیری انحنا و همراهی احتمالی آن با کجی جانبی ستون فقرات (اسکولیوز) ارزیابی شود. بررسی عصبی شامل قدرت عضلانی، حس و رفلکس پا نیز برای رد فشار بر نخاع انجام می‌شود.

عکس‌برداری با اشعهٔ ایکس از پهلوی ستون فقرات، روش اصلی تأیید تشخیص است و زاویهٔ انحنا (زاویهٔ کاب یا Cobb angle) را اندازه می‌گیرد. در صورت نشانهٔ عصبی، MRI برای بررسی نخاع و دیسک‌ها درخواست می‌شود؛ CT اسکن جزئیات بیشتری از ساختار استخوانی می‌دهد، به‌ویژه پیش از تصمیم جراحی. در سالمندان، سنجش تراکم استخوان (دانسیتومتری) نیز برای بررسی پوکی استخوان به‌عنوان علت زمینه‌ای انجام می‌شود.

نکته: مقداری انحنا در ستون فقرات سینه‌ای طبیعی است و هر گرد بودن خفیف پشت به‌معنای بیماری نیست؛ تشخیص کیفوز نیازمند اندازه‌گیری دقیق زاویه با تصویربرداری و مقایسه با محدودهٔ طبیعی است.

درمان کیفوز چگونه است؟

انتخاب درمان به نوع کیفوز، سن فرد، شدت انحنا و وجود یا نبود نشانهٔ عصبی بستگی دارد؛ در اکثر موارد، به‌ویژه نوع وضعیتی، درمان غیرجراحی کافی است.

فیزیوتراپی — تقویت عضلات بازکنندهٔ پشت و کشش عضلات جلوی قفسهٔ سینه و همسترینگ — ستون اصلی درمان در بیشتر انواع کیفوز است. در نوجوانانی که هنوز در حال رشدند و انحنای ساختاری متوسط دارند، بریس مخصوص ستون فقرات می‌تواند از پیشرفت انحنا جلوگیری کند. در کیفوز ناشی از پوکی استخوان، درمان بیماری زمینه‌ای — داروهای تقویت‌کنندهٔ استخوان، کلسیم و ویتامین D — در کنار تمرین تقویتی و کنترل درد با مسکن اهمیت دارد.

جراحی تنها در موارد شدید، پیشرونده یا همراه با فشار بر نخاع در نظر گرفته می‌شود و معمولاً شامل فیوژن مهره‌ای برای تثبیت ستون فقرات است.

نوع یا شدت کیفوز رویکرد درمانی اصلی
وضعیتی (وابسته به عادت بدن) اصلاح وضعیت، فیزیوتراپی و تمرین‌های تقویتی
ساختاری خفیف تا متوسط (شویرمن) در نوجوانی پایش دوره‌ای، فیزیوتراپی، گاهی بریس
ناشی از پوکی استخوان درمان پوکی استخوان، تمرین تقویتی، کنترل درد
شدید، پیشرونده یا با فشار عصبی ارزیابی جراحی و فیوژن مهره‌ای

راه‌های پیشگیری از کیفوز

برخی اقدامات می‌توانند خطر بروز یا پیشرفت کیفوز را کاهش دهند، هرچند در انواع مادرزادی یا ژنتیکی امکان پیشگیری کامل وجود ندارد:

  • حفظ وضعیت مناسب بدن هنگام نشستن و ایستادن، به‌ویژه در دوران رشد
  • تقویت منظم عضلات پشت و شکم برای حمایت از ستون فقرات
  • کشش منظم عضلات جلوی قفسهٔ سینه و همسترینگ
  • تأمین کلسیم و ویتامین D کافی و ورزش تحمل وزن برای تراکم استخوان
  • غربالگری ستون فقرات در معاینات دورهٔ رشد نوجوانان
  • کنترل و درمان به‌موقع پوکی استخوان در سالمندان

پیگیری منظم در نوجوانان در حال رشد و سالمندان با تراکم استخوانی پایین، در پیشگیری از پیشرفت انحنا نقش مهمی دارد.

پرسش‌های متداول

آیا کیفوز همیشه نیاز به جراحی دارد؟

خیر. اکثر موارد کیفوز، به‌ویژه نوع وضعیتی و موارد خفیف ساختاری، با فیزیوتراپی و اصلاح وضعیت بدن کنترل می‌شوند. جراحی تنها در انحنای شدید، پیشرونده یا همراه با فشار بر نخاع در نظر گرفته می‌شود.

آیا کیفوز در نوجوانان با افزایش سن خودبه‌خود برطرف می‌شود؟

نوع وضعیتی معمولاً با اصلاح وضعیت بدن و تمرین بهبود می‌یابد، اما نوع ساختاری مانند بیماری شویرمن خودبه‌خود برطرف نمی‌شود و نیازمند پایش یا درمان اختصاصی در دوران رشد است.

آیا ورزش برای فردی که کیفوز دارد بی‌خطر است؟

ورزش‌های تقویتی و کششی مناسب بخش اصلی درمان کیفوز هستند و در بیشتر موارد توصیه می‌شوند؛ نوع و شدت تمرین باید متناسب با علت و شدت انحنا و زیر نظر فیزیوتراپیست انتخاب شود.

تفاوت کیفوز با اسکولیوز چیست؟

کیفوز انحنای ستون فقرات در راستای جلو و عقب است که پشت را گرد یا خمیده نشان می‌دهد، در حالی که اسکولیوز کجی ستون فقرات به پهلوهاست. این دو حالت می‌توانند هم‌زمان وجود داشته باشند و تشخیص هر یک نیازمند بررسی جداگانه است.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی