مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهکلیه و مجاری ادراریسنگ مثانه: علائم، علل و روش‌های درمان
کلیه و مجاری ادراری

سنگ مثانه: علائم، علل و روش‌های درمان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵
سنگ مثانه: علائم، علل و روش‌های درمان

سنگ مثانه توده‌ای سخت از املاح معدنی است که در داخل مثانه شکل می‌گیرد، معمولا زمانی که ادرار به‌طور کامل تخلیه نمی‌شود و املاح آن به‌مرور رسوب و متبلور می‌شوند. این توده که گاه «سنگ در مثانه» نیز نامیده می‌شود، برخلاف سنگ کلیه به‌ندرت خودبه‌خود دفع می‌شود و در صورت بی‌توجهی می‌تواند به عفونت مکرر ادراری، خون‌ریزی و آسیب دیواره‌ی مثانه منجر شود.

در یک نگاه
  • سنگ مثانه از تجمع و سخت‌شدن املاح ادرار در داخل مثانه، معمولا در پی انسداد یا تخلیه‌ی ناقص آن، شکل می‌گیرد.
  • بزرگی خوش‌خیم پروستات در مردان مسن شایع‌ترین زمینه‌ی بروز آن است؛ بروز آن در زنان بسیار کمتر است.
  • برخلاف سنگ کلیه، سنگ مثانه به‌ندرت به‌تنهایی دفع می‌شود و معمولا به برداشتن از راه مجرا نیاز دارد.
  • علامت مشخصه‌ی آن قطع‌وصل‌شدن جریان ادرار یا تشدید درد با تغییر وضعیت بدن است.
  • عفونت ادراری مکرر و درمان‌نشده از شایع‌ترین عوارض سنگ مثانه به شمار می‌رود.

سنگ مثانه چیست؟

مثانه عضوی عضلانی و انبساط‌پذیر است که ادرار تولیدشده در کلیه‌ها را تا زمان دفع ذخیره می‌کند. اگر مثانه به‌طور کامل و منظم تخلیه نشود، ادرار باقی‌مانده فرصت بیشتری برای تغلیظ پیدا می‌کند و املاح محلول در آن به‌مرور رسوب کرده، به توده‌ای سخت به نام سنگ مثانه تبدیل می‌شود. برخی از این سنگ‌ها از همان املاحی ساخته می‌شوند که سنگ کلیه را می‌سازند، مانند اگزالات کلسیم؛ برخی دیگر در پی عفونت ادراری مزمن شکل می‌گیرند و سنگ عفونی نامیده می‌شوند. سنگ مثانه گاهی نیز حاصل سنگ کوچکی از کلیه است که در مثانه بزرگ‌تر شده. این عارضه در مردان، به‌ویژه مردان بالای پنجاه سال، به‌مراتب شایع‌تر از زنان است؛ عمده‌ترین دلیل آن بزرگی خوش‌خیم پروستات و انسداد ناشی از آن در مسیر خروج ادرار است.

علائم سنگ مثانه چیست؟

سنگ‌های کوچک و متحرک گاهی هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند و به‌طور اتفاقی در یک تصویربرداری کشف می‌شوند. با بزرگ‌ترشدن سنگ یا تحریک دیواره‌ی مثانه، نشانه‌های زیر بروز می‌کنند:

  • درد یا فشار در پایین شکم که با فعالیت بدنی تشدید و با استراحت کم می‌شود.
  • سوزش ادرار و افزایش دفعات و فوریت نیاز به دفع.
  • قطع‌ناگهانی یا ضعیف‌شدن جریان ادرار با تغییر وضعیت بدن، به دلیل مسدودشدن موقت گردن مثانه توسط سنگ.
  • وجود خون در ادرار، که ممکن است با چشم دیده شود یا فقط در آزمایش ادرار مشخص شود.
  • ادرار کدر یا بدبو، به‌ویژه در صورت همراهی با عفونت.
  • عفونت‌های ادراری مکرر که به درمان معمول به‌خوبی پاسخ نمی‌دهند.

در کودکان، سنگ مثانه گاهی با شب‌ادراری یا ناراحتی و کشیدن ناحیه‌ی تناسلی همراه است.

علل سنگ مثانه چیست؟

ریشه‌ی اصلی سنگ مثانه در بیشتر موارد یک چیز است: تخلیه‌ی ناقص مثانه که به ادرار باقی‌مانده فرصت تغلیظ و رسوب می‌دهد. عوامل زیر با افزایش خطر سنگ مثانه همراه‌اند:

  • بزرگی خوش‌خیم پروستات و سایر علل انسداد مسیر خروج ادرار در مردان مسن.
  • مثانه‌ی نوروژنیک، یعنی اختلال کنترل عصبی مثانه در افراد مبتلا به آسیب نخاعی، سکته‌ی مغزی یا دیابت پیشرفته.
  • وجود سوند ادراری دائمی یا هر جسم خارجی دیگر داخل مثانه.
  • دیورتیکول مثانه (کیسه‌های کوچک در دیواره که ادرار در آن‌ها راکد می‌ماند).
  • افتادگی مثانه به داخل واژن (سیستوسل) در زنان.
  • عفونت‌های ادراری مکرر و درمان‌نشده.
  • کم‌آبی بدن و مصرف ناکافی مایعات.
  • سابقه‌ی جراحی بزرگ‌کردن مثانه با بخشی از روده.

در بسیاری از بیماران، بیش از یکی از این عوامل هم‌زمان وجود دارد.

سنگ مثانه چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

سنگ مثانه‌ی کوچک و بدون علامت معمولا فوریت پزشکی ندارد، اما تأخیر در تشخیص و درمان می‌تواند زمینه را برای عفونت مکرر، خون‌ریزی و در موارد نادر آسیب مزمن دیواره‌ی مثانه فراهم کند.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

ناتوانی کامل در دفع ادرار، تب و لرز همراه با درد پهلو یا لگن، و خون‌ریزی شدید یا لخته‌دار در ادرار جزو نشانه‌های هشدارند و نیازمند مراجعه‌ی فوری به پزشک یا اورژانس‌اند؛ این نشانه‌ها می‌توانند به معنای انسداد کامل مسیر ادرار، گسترش عفونت یا خون‌ریزی قابل‌توجه باشند.

در نبود این نشانه‌های هشدار نیز، هرگونه اختلال مداوم در دفع ادرار یا وجود خون در ادرار باید در اولین فرصت توسط پزشک بررسی شود.

سنگ مثانه چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص با شرح‌حال، معاینه و آزمایش ادرار برای بررسی خون، عفونت و بلورهای معدنی آغاز می‌شود؛ کشت ادرار نیز در صورت شک به عفونت درخواست می‌شود. سونوگرافی مثانه معمولا اولین روش تصویربرداری برای تأیید وجود، اندازه و تعداد سنگ است. در موارد نیازمند بررسی دقیق‌تر، سی‌تی‌اسکن بدون ماده‌ی حاجب حساس‌ترین روش برای شناسایی سنگ و علت زمینه‌ای آن است. سیستوسکوپی، یعنی واردکردن دوربینی باریک از مجرا به مثانه، هم دیدن مستقیم سنگ و هم درمان آن را در همان جلسه ممکن می‌کند.

نکته: رادیوگرافی ساده‌ی شکم تنها سنگ‌های حاوی کلسیم را نشان می‌دهد و برخی انواع سنگ، مانند سنگ‌های اسید اوریکی، در این روش دیده نمی‌شوند؛ به همین دلیل برای رد قطعی سنگ مثانه معمولا به سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن یا سیستوسکوپی نیاز است.

درمان سنگ مثانه چگونه است؟

برخلاف سنگ کلیه، سنگ مثانه معمولا خودبه‌خود دفع نمی‌شود، زیرا علت زمینه‌ای آن به‌خودی‌خود برطرف نمی‌شود. روش اصلی درمان، شکستن سنگ با لیزر، امواج فراصوت یا ابزار مکانیکی از راه سیستوسکوپ و خارج‌کردن قطعات آن است، بدون هیچ برشی روی پوست. سنگ‌های بسیار بزرگ گاهی از مسیر کوچکی در دیواره‌ی شکم یا با جراحی باز خارج می‌شوند. درمان علت زمینه‌ای، مانند جراحی پروستات، تعویض سوند یا مدیریت مثانه‌ی نوروژنیک، برای جلوگیری از عود سنگ ضروری است.

روش درمان شرح مناسب برای
سنگ‌شکنی از راه مجرا (سیستوسکوپی) شکستن و خارج‌کردن سنگ با لیزر یا امواج فراصوت، بدون برش جراحی بیشتر سنگ‌های مثانه در بزرگسالان
سنگ‌شکنی از راه پوست شکم ایجاد مسیر باریک از دیواره‌ی شکم تا مثانه برای سنگ‌های بزرگ سنگ‌های حجیم و دشوار برای سیستوسکوپ
برداشتن باز سنگ برش جراحی مثانه برای خارج‌کردن سنگ سنگ‌های بسیار بزرگ یا جراحی هم‌زمان پروستات
درمان علت زمینه‌ای رفع انسداد، مدیریت مثانه‌ی نوروژنیک یا تعویض سوند پیشگیری از عود پس از درمان

در صورت وجود عفونت هم‌زمان، آنتی‌بیوتیک متناسب با نتیجه‌ی کشت ادرار تجویز می‌شود.

راه‌های پیشگیری از سنگ مثانه کدام‌اند؟

چون بیشتر موارد سنگ مثانه از رکود ادرار سرچشمه می‌گیرد، محور اصلی پیشگیری تخلیه‌ی کامل و منظم مثانه و رفع هر عاملی است که در این مسیر اختلال ایجاد می‌کند:

  • مصرف کافی مایعات در طول روز برای رقیق‌نگه‌داشتن ادرار.
  • درمان به‌موقع بزرگی پروستات پیش از رسیدن به انسداد شدید.
  • مدیریت صحیح مثانه‌ی نوروژنیک، از جمله تعویض منظم و مراقبت درست از سوند ادراری.
  • درمان کامل و به‌موقع عفونت‌های ادراری به‌جای رهاکردن نیمه‌تمام آن‌ها.
  • خودداری از نگه‌داشتن طولانی ادرار و تخلیه‌ی کامل مثانه در هر بار دفع.
  • پیگیری با سونوگرافی پس از درمان سنگ مثانه برای کشف زودهنگام عود احتمالی.

پرسش‌های متداول

آیا سنگ مثانه خطرناک است؟

سنگ مثانه‌ی کوچک به‌تنهایی معمولا تهدیدکننده‌ی حیات نیست، اما در صورت رهاشدن می‌تواند به عفونت مکرر، خون‌ریزی و انسداد کامل خروج ادرار منجر شود. با تشخیص و درمان به‌موقع، پیش‌آگهی آن معمولا مطلوب است.

آیا سنگ مثانه بدون جراحی درمان می‌شود؟

درمان قطعی سنگ مثانه تقریبا همیشه به نوعی مداخله نیاز دارد، هرچند در بیشتر موارد این مداخله از راه مجرا و بدون هیچ برشی روی پوست انجام می‌شود. فقط در موارد نادر سنگ بسیار کوچک، دفع خودبه‌خودی همراه با مصرف فراوان مایعات ممکن است رخ دهد.

تفاوت سنگ مثانه و سنگ کلیه در چیست؟

سنگ کلیه در خود کلیه شکل می‌گیرد و هنگام عبور از حالب دردی شدید و موجی‌شکل در پهلو ایجاد می‌کند؛ در بسیاری از موارد خودبه‌خود دفع می‌شود. سنگ مثانه برعکس، از رکود ادرار در خود مثانه شکل می‌گیرد، علامت اصلی آن در پایین شکم است و به‌ندرت بدون کمک پزشکی دفع می‌شود.

آیا سنگ مثانه در زنان هم دیده می‌شود؟

سنگ مثانه در زنان هم دیده می‌شود اما به‌مراتب کمتر از مردان، زیرا مجرای ادرار کوتاه‌تر است و انسداد ناشی از بزرگی پروستات وجود ندارد. در زنان، این عارضه بیشتر با افتادگی مثانه، مثانه‌ی نوروژنیک یا سوند ادراری طولانی‌مدت مرتبط است.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی