مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهپوستگل‌مژه: علت، علائم و درمان خانگی و پزشکی
پوست

گل‌مژه: علت، علائم و درمان خانگی و پزشکی

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵
گل‌مژه: علت، علائم و درمان خانگی و پزشکی

گل مژه التهاب حاد و موضعی یکی از غدد چربی یا عرق پلک است که معمولاً بر اثر عفونت باکتریایی ایجاد می‌شود و به‌صورت برجستگی کوچک، قرمز و دردناک در لبهٔ پلک یا سطح داخلی آن بروز می‌کند. این عارضه شایع است و در بیشتر موارد ظرف چند روز تا دو هفته با مراقبت‌های خانگی برطرف می‌شود؛ با این حال، در موارد نادر می‌تواند نشانهٔ گسترش عفونت به بافت‌های اطراف چشم باشد.

در یک نگاه
  • گل مژه (هوردئولوم) عفونت باکتریایی حاد در غدد چربی یا عرق پلک است که به‌صورت جوش کوچک و دردناک ظاهر می‌شود.
  • بیشتر موارد ظرف پنج تا هفت روز و صرفاً با کمپرس گرم و بدون نیاز به دارو بهبود می‌یابند.
  • گل مژه با شالازیون، که توده‌ای مزمن و بدون درد است، تفاوت دارد؛ گل مژهٔ درمان‌نشده گاهی به آن تبدیل می‌شود.
  • فشاردادن یا ترکاندن آن با ناخن ممنوع است؛ این کار می‌تواند عفونت را در پلک گسترش دهد.
  • گسترش قرمزی و تورم به کل پلک یا اطراف چشم همراه با تب، نشانهٔ نیاز به مراجعهٔ فوری است.

گل مژه چیست؟

گل مژه، که در اصطلاح پزشکی هوردئولوم (Hordeolum) نامیده می‌شود، التهاب و عفونت حاد یکی از غدد کوچک پلک است و دو نوع دارد: گل مژهٔ بیرونی که در غدد چربی یا عرق نزدیک ریشهٔ مژه‌ها شکل می‌گیرد و به‌صورت جوش کوچک روی لبهٔ پلک دیده می‌شود، و گل مژهٔ درونی که از انسداد غدد میبومین در عمق پلک منشأ می‌گیرد، دردناک‌تر است و گاهی تنها با برگرداندن پلک قابل مشاهده می‌شود.

عامل غالب این عفونت، باکتری استافیلوکوک طلایی است که به‌طور طبیعی روی پوست و پلک بسیاری از افراد وجود دارد، اما در صورت انسداد مجرای غده فرصت رشد و التهاب پیدا می‌کند و مادهٔ چرکی تولید می‌کند که یا خودبه‌خود تخلیه می‌شود یا با مراقبت پزشکی برداشته می‌شود.

گل مژهٔ درمان‌نشده گاهی به شالازیون تبدیل می‌شود؛ توده‌ای مزمن و معمولاً بدون درد که از انسداد غده بدون عفونت فعال باقی می‌ماند و ممکن است هفته‌ها تا ماه‌ها پایدار بماند.

علائم گل مژه چیست؟

نشانهٔ اصلی گل مژه ظهور برجستگی کوچک، قرمز و حساس به لمس در لبه یا سطح داخلی پلک است که طی یک تا دو روز بزرگ‌تر می‌شود. علائم همراه معمولاً شامل موارد زیر است:

  • درد موضعی که با پلک‌زدن یا لمس تشدید می‌شود
  • تورم پلک، از خفیف تا قابل‌توجه
  • قرمزی موضعی اطراف برجستگی
  • اشک‌ریزش و احساس وجود جسم خارجی در چشم
  • حساسیت به نور در برخی موارد
  • ظاهرشدن نقطهٔ زرد یا سفیدرنگ در مرکز برجستگی که نشانهٔ تجمع چرک است

معمولاً فقط یک پلک و یک نقطهٔ مشخص درگیر می‌شود، هرچند بروز هم‌زمان چند گل مژه نیز ممکن است. برخلاف ورم ملتحمه، گل مژه ترشح گسترده یا قرمزی کل سفیدی چشم ایجاد نمی‌کند.

چه عواملی باعث گل مژه می‌شوند؟

علت مستقیم گل مژه در اغلب موارد عفونت باکتریایی، به‌ویژه استافیلوکوک طلایی، در یکی از غدد پلک است. عوامل زیر احتمال بروز آن را افزایش می‌دهند:

  • دست‌زدن مکرر به چشم با دست‌های آلوده
  • پاک‌نکردن آرایش چشم پیش از خواب
  • استفاده از لوازم آرایشی کهنه یا آلوده، به‌ویژه ریمل و خط چشم
  • به‌اشتراک‌گذاشتن حوله، لوازم آرایشی یا لنز تماسی
  • التهاب مزمن لبهٔ پلک (بلفاریت)
  • ابتلا به روزاسه یا درماتیت سبورئیک
  • دیابت کنترل‌نشده، به‌دلیل کاهش مقاومت بدن در برابر عفونت
  • سابقهٔ گل مژه در گذشته، که احتمال بازگشت آن را بالا می‌برد

معمولاً ترکیبی از این عوامل، نه یک علت منفرد، زمینهٔ بروز گل مژه را فراهم می‌کند.

گل مژه چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

بیشتر موارد گل مژه ظرف چند روز تا حدود دو هفته با مراقبت‌های خانگی برطرف می‌شوند و نیازی به درمان تخصصی ندارند. ادامهٔ علائم بیش از دو هفته، بزرگ‌شدن پیوستهٔ برجستگی، یا بازگشت مکرر آن در همان ناحیه، نشانهٔ نیاز به ارزیابی توسط چشم‌پزشک است.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

گسترش قرمزی و تورم به کل پلک یا نواحی اطراف چشم و صورت، تب، درد شدید هنگام حرکت چشم، تاری یا کاهش دید، و دوبینی، از نشانه‌های احتمالی گسترش عفونت به بافت‌های عمقی‌تر چشم هستند و نیازمند مراجعهٔ فوری به پزشک یا اورژانس‌اند.

این نشانه‌ها می‌توانند از سلولیت پره‌سپتال یا اربیتال خبر دهند؛ عفونتی جدی‌تر در بافت‌های اطراف چشم که بدون درمان به‌موقع دید را تهدید می‌کند.

گل مژه چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص گل مژه معمولاً بر پایهٔ معاینهٔ بالینی ساده است و نیاز به آزمایش خاصی ندارد. پزشک یا چشم‌پزشک محل، اندازه و نوع برجستگی را بررسی می‌کند و برای افتراق گل مژهٔ درونی از شالازیون یا سایر توده‌های پلک، ممکن است پلک را به‌آرامی برگرداند و سطح داخلی آن را نیز معاینه کند.

در مواردی که گل مژه به‌کندی بهبود می‌یابد، غیرعادی بزرگ است یا مکرراً در یک نقطهٔ ثابت عود می‌کند، بررسی تکمیلی برای رد سایر علل توده‌های پلک و کنترل بیماری‌های زمینه‌ای مانند بلفاریت مزمن یا دیابت در نظر گرفته می‌شود.

درمان گل مژه: از مراقبت خانگی تا درمان پزشکی

درمان اصلی گل مژه کمپرس گرم است: پارچهٔ تمیز آغشته به آب گرم (نه داغ) روی پلک بسته، هر بار ده تا پانزده دقیقه و سه تا چهار بار در روز گذاشته می‌شود. گرما جریان خون موضعی را افزایش می‌دهد، غدهٔ مسدود را نرم می‌کند و تخلیهٔ طبیعی چرک را تسریع می‌کند.

نکته: فشاردادن یا ترکاندن گل مژه با ناخن یا وسایل نوک‌تیز توصیه نمی‌شود؛ این کار می‌تواند عفونت را به بافت‌های عمقی‌تر پلک یا نواحی اطراف چشم گسترش دهد.

پرهیز از آرایش چشم و لنز تماسی تا بهبود کامل، و رعایت بهداشت دست، به کنترل سریع‌تر علائم کمک می‌کند؛ در صورت نیاز، مسکن‌های ساده نیز قابل استفاده‌اند.

روش درمان کاربرد نکتهٔ مهم
کمپرس گرم نرم‌کردن غده و تسریع تخلیهٔ طبیعی مؤثرترین اقدام اولیه در همهٔ موارد
پماد آنتی‌بیوتیکی موضعی کنترل عفونت باکتریایی سطحی با تجویز و صلاحدید پزشک
آنتی‌بیوتیک خوراکی مواردی با گسترش عفونت یا سلولیت تنها در عفونت‌های گسترده‌تر تجویز می‌شود
تخلیهٔ جراحی (انسیزیون) تخلیهٔ گل مژهٔ بزرگ یا مقاوم به درمان اقدامی سرپایی و کم‌تهاجمی توسط چشم‌پزشک
تزریق کورتیکواستروئید کاهش التهاب در شالازیون باقی‌مانده برای موارد مزمن و بدون پاسخ به کمپرس

راه‌های پیشگیری از گل مژه

رعایت بهداشت پلک و دست نقش اصلی را در پیشگیری از گل مژه دارد. شست‌وشوی مرتب دست‌ها پیش از هرگونه تماس با ناحیهٔ چشم، و خودداری از مالیدن یا دست‌زدن مکرر به چشم، خطر انتقال باکتری به غدد پلک را کاهش می‌دهد.

پاک‌کردن کامل آرایش چشم پیش از خواب، تعویض دوره‌ای لوازم آرایشی (به‌ویژه ریمل، هر دو تا سه ماه)، و پرهیز از به‌اشتراک‌گذاشتن حوله، آرایش یا لنز تماسی نیز از اقدامات مؤثر پیشگیری هستند.

در افراد با سابقهٔ بلفاریت مزمن یا گل مژهٔ راجعه، پاک‌سازی روزانهٔ لبهٔ پلک با کمپرس گرم و کنترل بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت و روزاسه، دفعات بروز آن را کاهش می‌دهد.

پرسش‌های متداول

تفاوت گل مژه و شالازیون چیست؟

گل مژه عفونت حاد و دردناکی است که ظرف چند روز ظاهر و طی یک تا دو هفته برطرف می‌شود. شالازیون توده‌ای مزمن و بدون درد است که از انسداد غدهٔ میبومین، بدون عفونت فعال، ایجاد می‌شود و ممکن است هفته‌ها تا ماه‌ها باقی بماند؛ گل مژهٔ درمان‌نشده گاهی به آن تبدیل می‌شود.

گل مژه چند روز طول می‌کشد تا خوب شود؟

بیشتر موارد گل مژه ظرف پنج تا هفت روز با کمپرس گرم بهبود می‌یابند و طی حدود دو هفته برطرف می‌شوند. تداوم علائم بیش از این بازه نشانهٔ نیاز به بررسی پزشک است.

آیا گل مژه مسری است؟

گل مژه برخلاف عفونت‌های چشمی مانند ورم ملتحمه، به‌سادگی از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شود، چون به انسداد غده هم نیاز دارد، نه فقط ورود باکتری. با این حال، به‌اشتراک‌گذاشتن حوله یا لوازم آرایشی آلوده می‌تواند باکتری عامل آن را منتقل کند.

چرا گل مژه در برخی افراد مکرر عود می‌کند؟

عود مکرر گل مژه معمولاً با بیماری‌های زمینه‌ای مانند بلفاریت مزمن، روزاسه یا دیابت کنترل‌نشده مرتبط است. پاک‌سازی روزانهٔ لبهٔ پلک و کنترل بیماری زمینه‌ای دفعات بروز آن را کاهش می‌دهد.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی