مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهگوارش و کبدگاستریت (التهاب معده) چیست؟ علائم، علل و درمان
گوارش و کبد

گاستریت (التهاب معده) چیست؟ علائم، علل و درمان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵
گاستریت (التهاب معده) چیست؟ علائم، علل و درمان

گاستریت -که در زبان عامیانه گاهی التهاب معده یا ورم معده خوانده می‌شود- به التهاب پوشش داخلی (مخاط) معده گفته می‌شود که دیوارهٔ آن را ملتهب، حساس و گاهی دچار خراش سطحی می‌کند. این التهاب می‌تواند ناگهانی و کوتاه‌مدت (حاد) یا تدریجی و طولانی‌مدت (مزمن) باشد و شدت آن از ناراحتی خفیف گوارشی تا خونریزی گوارشی متغیر است. تشخیص علت زمینه‌ای، به‌ویژه عفونت باکتریایی یا مصرف داروهای خاص، در انتخاب درمان مناسب نقش تعیین‌کننده دارد.

در یک نگاه
  • گاستریت التهاب پوشش داخلی معده است که به شکل حاد (ناگهانی) یا مزمن (پایدار) بروز می‌کند.
  • شایع‌ترین عامل آن عفونت هلیکوباکتر پیلوری و مصرف مکرر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی است.
  • علامت غالب، سوزش یا درد مبهم در بالای شکم است؛ بسیاری از موارد خفیف بدون علامت باقی می‌مانند.
  • در بیشتر موارد، با شناسایی و رفع عامل زمینه‌ای ظرف چند روز تا چند هفته بهبود می‌یابد.
  • نادیده‌گرفتن نشانه‌هایی مانند استفراغ خونی یا مدفوع سیاه‌رنگ می‌تواند به‌معنای خونریزی گوارشی جدی باشد.

گاستریت چیست؟

معده دیواره‌ای دارد که از لایه‌ای مخاطی پوشیده شده است؛ این لایه هم اسید لازم برای هضم غذا را ترشح می‌کند و هم با موادی محافظ، بافت خود را از آسیب همان اسید مصون نگه می‌دارد. در گاستریت این تعادل به هم می‌خورد و یا لایهٔ محافظ ضعیف می‌شود یا التهاب مستقیماً مخاط را درگیر می‌کند. گاستریت حاد معمولاً ناگهانی و در واکنش به عاملی مشخص مانند مصرف مسکن یا الکل ظاهر می‌شود و با رفع همان عامل، طی چند روز تا چند هفته فروکش می‌کند. گاستریت مزمن برعکس، به‌آرامی و طی ماه‌ها یا سال‌ها پیشرفت می‌کند، اغلب ریشه در عفونت باکتریایی پایدار یا واکنش خودایمنی دارد و در صورت درمان‌نشدن می‌تواند به نازک‌شدن دیوارهٔ معده و کاهش جذب برخی ویتامین‌ها منجر شود.

علائم گاستریت چیست؟

علائم گاستریت بسته به علت و شدت التهاب، از فردی به فرد دیگر تفاوت زیادی دارد. برخی افراد -به‌ویژه در گاستریت مزمن خفیف- هیچ علامتی ندارند و التهاب تنها هنگام آندوسکوپی برای بررسی مشکلی دیگر، تصادفی مشخص می‌شود. علائم شایع‌تر عبارت‌اند از:

  • سوزش یا دردی مبهم در بالای شکم (ناحیهٔ اپی‌گاستر) که ممکن است با غذا خوردن بهتر یا بدتر شود.
  • تهوع و گاهی استفراغ.
  • احساس نفخ و سیری زودرس پس از غذا.
  • سوءهاضمه، آروغ مکرر و کاهش اشتها.
  • در موارد شدیدتر یا گاستریت فرسایشی، وجود خون در استفراغ یا مدفوع سیاه و قیری‌رنگ که نشانهٔ خونریزی گوارشی است.

شدت علائم لزوماً با شدت واقعی التهاب هم‌خوانی ندارد؛ ممکن است آسیب قابل‌توجهی در مخاط معده وجود داشته باشد در حالی که علائم گزارش‌شده خفیف یا مبهم باشد.

علل و عوامل خطر گاستریت کدام‌اند؟

شایع‌ترین علت گاستریت در سطح جهان، عفونت باکتری هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) است؛ این باکتری در لایهٔ مخاطی معده مستقر می‌شود و با تضعیف سد محافظ مخاط، التهاب مزمن ایجاد می‌کند. مصرف مکرر یا طولانی‌مدت داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) مانند آسپیرین و ایبوپروفن نیز از علل شایع گاستریت است. مصرف زیاد الکل و استعمال دخانیات نیز با تحریک مستقیم مخاط معده در بروز التهاب نقش دارند.

در بیماران بستری با بیماری وخیم -مانند سوختگی گسترده یا ضربهٔ مغزی- افت جریان خون به دیوارهٔ معده می‌تواند گاستریت حاد استرسی ایجاد کند. گاستریت خودایمنی شکل کم‌شایع‌تر اما مهمی است که در آن سیستم ایمنی بدن به‌اشتباه به سلول‌های ترشح‌کنندهٔ اسید معده حمله می‌کند؛ این نوع اغلب با کمبود ویتامین B12 و کم‌خونی همراه است. برگشت صفرا از ابتدای رودهٔ باریک به معده (رفلاکس صفراوی) از دیگر عوامل شناخته‌شده است.

گاستریت چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

بیشتر موارد گاستریت خفیف و قابل‌کنترل است، اما برخی نشانه‌ها به خونریزی گوارشی یا آسیب پیشرفته‌تر اشاره دارند. کاهش وزن بدون دلیل مشخص، مشکل در بلع غذا، یا تداوم علائم با وجود مصرف داروهای معمول ضداسید، نیازمند بررسی تخصصی‌تر است.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

استفراغ خون یا مادهٔ شبیه به تفالهٔ قهوه، مدفوع سیاه و قیری‌رنگ، درد ناگهانی و شدید شکم، یا سرگیجه و ضعف شدید ناشی از افت فشار خون، از نشانه‌های هشدار خونریزی گوارشی است و مراجعهٔ فوری به پزشک یا اورژانس ضروری است.

تشخیص گاستریت چگونه انجام می‌شود؟

تشخیص گاستریت معمولاً با شرح‌حال دقیق و بررسی سابقهٔ مصرف دارو، الکل و دخانیات آغاز می‌شود. برای بررسی عفونت هلیکوباکتر پیلوری چند روش در دسترس است: تست تنفسی اوره، آزمایش آنتی‌ژن باکتری در نمونهٔ مدفوع، یا نمونه‌برداری بافتی طی آندوسکوپی. آندوسکوپی فوقانی -با واردکردن دوربینی نازک از راه دهان تا معده- روش اصلی برای مشاهدهٔ مستقیم مخاط ملتهب و برداشتن نمونهٔ بافتی (بیوپسی) جهت بررسی زیر میکروسکوپ است. آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی (CBC) میزان کم‌خونی احتمالیِ ناشی از خونریزی مزمن را نشان می‌دهد و در مواردی که گاستریت خودایمنی مطرح باشد، سطح ویتامین B12 نیز بررسی می‌شود.

درمان گاستریت چگونه است؟

درمان گاستریت بر اساس علت زمینه‌ای تنظیم می‌شود. در صورت مثبت بودن آزمایش هلیکوباکتر پیلوری، ترکیبی از دو یا سه آنتی‌بیوتیک همراه با یک داروی مهارکنندهٔ پمپ پروتون (PPI) به مدت ده تا چهارده روز برای ریشه‌کنی باکتری تجویز می‌شود. داروهای کاهندهٔ اسید معده مانند PPI یا مسدودکننده‌های گیرندهٔ H2، با کاهش تولید اسید به ترمیم مخاط آسیب‌دیده کمک می‌کنند. قطع یا کاهش مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی و محدودکردن الکل و دخانیات از اجزای اصلی درمان به شمار می‌رود. در گاستریت خودایمنی همراه با کمبود ویتامین B12، تزریق یا مصرف مکمل این ویتامین لازم است. خونریزی فعال در موارد نادر ممکن است نیازمند بستری و اقدام آندوسکوپی باشد.

نکته: بهبود علائم پس از چند روز درمان به‌معنای ریشه‌کنی کامل عفونت یا ترمیم کامل آسیب نیست؛ تکمیل دورهٔ کامل دارو و انجام آزمایش کنترلی، تضمین‌کنندهٔ موفقیت درمان است.

رویکرد درمانی هدف اصلی نکتهٔ کاربردی
آنتی‌بیوتیک + PPI (درمان ریشه‌کنی) از بین بردن هلیکوباکتر پیلوری دورهٔ ۱۰ تا ۱۴ روزه؛ تکمیل کامل دوره ضروری است
مهارکنندهٔ پمپ پروتون یا مسدودکنندهٔ H2 کاهش اسید معده و ترمیم مخاط معمولاً تا چند هفته پس از رفع علائم ادامه می‌یابد
قطع NSAID، الکل و دخانیات حذف عامل تحریک‌کننده در گاستریت خفیف گاهی به‌تنهایی کافی است
مکمل ویتامین B12 جبران کمبود در گاستریت خودایمنی معمولاً به‌صورت بلندمدت، تزریقی یا خوراکی

پیشگیری از گاستریت چگونه ممکن است؟

محدودکردن مصرف بی‌رویهٔ داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی و همراه‌کردن مصرف طولانی‌مدت آن‌ها با داروی محافظ معده، از مهم‌ترین اقدام‌های پیشگیرانه است. کاهش مصرف الکل، ترک دخانیات و پرهیز از وعده‌های غذایی حجیم و پرچرب، از تحریک اضافی مخاط معده جلوگیری می‌کند. درمان به‌موقع عفونت هلیکوباکتر پیلوری در صورت تشخیص، هم از عود گاستریت و هم از عوارضی مانند زخم معده پیشگیری می‌کند. در بیماران بستری با بیماری وخیم، تجویز پیشگیرانهٔ داروهای کاهندهٔ اسید توسط تیم درمان از بروز گاستریت استرسی جلوگیری می‌کند. مدیریت استرس روانی و نظم در وعده‌های غذایی نیز اقدام‌های حمایتی مفیدند.

پرسش‌های متداول

آیا گاستریت مسری است؟

گاستریت به‌تنهایی مسری نیست، اما عامل شایع آن یعنی باکتری هلیکوباکتر پیلوری می‌تواند از فردی به فرد دیگر، عمدتاً از راه دهانی-دهانی یا مدفوعی-دهانی، منتقل شود. رعایت بهداشت فردی و مصرف آب و غذای سالم احتمال انتقال آن را کاهش می‌دهد.

گاستریت چند روز طول می‌کشد؟

مدت گاستریت به علت و شدت آن بستگی دارد. گاستریت حاد ناشی از عاملی مشخص مانند مصرف مسکن یا الکل، معمولاً طی چند روز تا حدود دو هفته پس از رفع همان عامل بهبود می‌یابد. گاستریت مزمن، به‌ویژه در ارتباط با عفونت هلیکوباکتر پیلوری یا واکنش خودایمنی، بدون درمان اختصاصی ممکن است ماه‌ها تا سال‌ها ادامه یابد.

تفاوت گاستریت و زخم معده چیست؟

گاستریت التهاب سطحی و گسترده در پوشش داخلی معده است، در حالی که زخم معده به از دست رفتن موضعی و عمیق‌تر بافت در همان ناحیه اشاره دارد. زخم معده اغلب پیامد پیشرفت گاستریت درمان‌نشده است و خطر خونریزی یا سوراخ‌شدگی دیواره در آن بیش از گاستریت ساده است.

کدام غذاها برای گاستریت مناسب و کدام نامناسب‌اند؟

غذاهای تند و پرادویه، مرکبات و آب‌میوهٔ اسیدی، نوشیدنی‌های کافئین‌دار و گازدار، و غذاهای بسیار چرب، معمولاً با تشدید سوزش و نفخ در گاستریت همراه‌اند. وعده‌های غذایی کوچک‌تر و متعدد، غذاهای کم‌چرب و غیرتحریک‌کننده، و پرهیز از الکل و دخانیات، از اقدام‌های حمایتی رایج به شمار می‌روند.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی