مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهقلب و عروقپرولاپس دریچه میترال (افتادگی دریچه میترال): علائم، علل و درمان
قلب و عروق

پرولاپس دریچه میترال (افتادگی دریچه میترال): علائم، علل و درمان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۷ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵
پرولاپس دریچه میترال (افتادگی دریچه میترال): علائم، علل و درمان

پرولاپس دریچه میترال، یا افتادگی دریچه میترال (MVP)، به برآمدگی یک یا هر دو برگهٔ دریچه میترال (دریچهٔ میان دهلیز و بطن چپ قلب) به‌سمت دهلیز چپ در زمان انقباض قلب گفته می‌شود. این یافته در معاینهٔ قلب بخش قابل‌توجهی از بزرگسالان، به‌ویژه زنان جوان و افراد با اندام باریک، دیده می‌شود و در اغلب موارد بدون علامت و خوش‌خیم باقی می‌ماند. با این حال، در گروهی از افراد مبتلا، پرولاپس دریچه میترال با نشتی دریچه (نارسایی میترال) و علائم قلبی همراه است که نیازمند پیگیری تخصصی است.

در یک نگاه
  • پرولاپس دریچه میترال برآمدگی یک یا هر دو برگهٔ این دریچه (میان دهلیز و بطن چپ قلب) به‌سمت دهلیز چپ است.
  • این یافته در حدود دو تا سه درصد از بزرگسالان دیده می‌شود و در اکثریت موارد خوش‌خیم و بدون علامت باقی می‌ماند.
  • در گروه کوچکی از افراد مبتلا، پرولاپس با نشتی دریچه (نارسایی میترال)، تپش قلب یا درد قفسهٔ سینه همراه است.
  • تشخیص قطعی با اکوکاردیوگرافی (سونوی قلب) انجام می‌شود.
  • درمان بیشتر موارد صرفا پیگیری دوره‌ای است؛ جراحی دریچه تنها در نشتی شدید مطرح می‌شود.

پرولاپس دریچه میترال چیست؟

دریچه میترال میان دهلیز و بطن چپ قلب قرار دارد و پس از پر شدن بطن از خون بسته می‌شود تا از بازگشت خون به دهلیز جلوگیری کند. این دریچه از دو برگهٔ نازک و رشته‌های ظریف بافت هم‌بند تشکیل شده که برگه‌ها را به عضلهٔ قلب متصل می‌کنند.

در پرولاپس دریچه میترال، بافت هم‌بند برگه‌ها دچار سستی و ضخیم‌شدگی می‌شود و یک یا هر دو برگه هنگام انقباض بطن چپ، به‌جای بسته‌ماندن کامل، به‌سمت دهلیز چپ برآمده می‌شوند. این تغییر معمولا با گوشی پزشکی به‌صورت یک صدای کلیک میانی و گاه یک سوفل در پایان انقباض شنیده می‌شود.

این یافته در حدود دو تا سه درصد از جمعیت بزرگسال گزارش شده و در زنان و افراد با اندام باریک شایع‌تر است. در بیشتر افراد تأثیری بر عملکرد قلب ندارد و صرفا یک یافتهٔ معاینه‌ای است.

علائم پرولاپس دریچه میترال چیست؟

در اکثریت افراد مبتلا، پرولاپس دریچه میترال هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند و تنها در معاینهٔ اتفاقی یا اکوکاردیوگرافی کشف می‌شود. در گروهی از مبتلایان، به‌ویژه در صورت وجود نشتی دریچه، علائم زیر ممکن است دیده شود:

  • تپش قلب یا احساس افتادن و پرش ضربان، گاه همراه با اضطراب، به‌ویژه هنگام دراز کشیدن به پهلوی چپ
  • درد یا ناراحتی قفسهٔ سینه، معمولا کوتاه و بدون ارتباط مشخص با فعالیت بدنی
  • خستگی زودرس و کاهش تحمل فعالیت روزمره
  • سرگیجه یا سبکی سر، به‌ویژه هنگام تغییر ناگهانی وضعیت بدن
  • تنگی نفس در فعالیت بدنی، که بیشتر در نشتی متوسط تا شدید دریچه دیده می‌شود

شدت این علائم معمولا با شدت پرولاپس در اکوکاردیوگرافی هم‌خوانی ندارد؛ برخی افراد با پرولاپس خفیف علائم قابل‌توجه دارند و برخی با پرولاپس مشخص‌تر، کاملا بدون علامت‌اند.

علل و عوامل خطر پرولاپس دریچه میترال چیست؟

علت دقیق سست‌شدن بافت هم‌بند دریچه در بیشتر موارد ناشناخته است و پرولاپس دریچه میترال اغلب مادرزادی و بدون بیماری زمینه‌ای مشخص بروز می‌کند. با این حال، عوامل زیر با بروز یا افزایش احتمال آن مرتبط شناخته شده‌اند:

  • سابقهٔ خانوادگی: پرولاپس در برخی خانواده‌ها به‌صورت ژنتیکی و ارثی دیده می‌شود.
  • اختلالات بافت هم‌بند مانند سندرم مارفان و سندرم اهلرز-دانلوس، که شیوع پرولاپس در آن‌ها بسیار بالاتر است.
  • جنسیت و ساختار بدنی: شیوع در زنان و افراد با اندام باریک و قد بلند بیشتر گزارش شده است.
  • ناهنجاری‌های قفسهٔ سینه و ستون فقرات مانند فرورفتگی جناغ سینه یا اسکولیوز خفیف، که گاه همراه پرولاپس دیده می‌شوند.

در بیشتر افراد مبتلا، هیچ‌کدام از این عوامل زمینه‌ای وجود ندارد و پرولاپس دریچه میترال به‌تنهایی و بدون بیماری همراه رخ می‌دهد.

پرولاپس دریچه میترال چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در اکثریت موارد، پرولاپس دریچه میترال روندی خوش‌خیم دارد و محدودیتی در زندگی روزمره ایجاد نمی‌کند. با این حال، در گروه کوچکی از افراد مبتلا، به‌ویژه با نشتی متوسط تا شدید دریچه، عارضه‌هایی مانند نارسایی قلبی، آریتمی قلبی و در موارد نادر اندوکاردیت عفونی (عفونت دریچهٔ قلب) بروز می‌کند.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

تنگی نفس پیش‌رونده، تپش قلب طولانی همراه با سرگیجهٔ شدید، غش ناگهانی، درد شدید و مداوم قفسهٔ سینه، و تب همراه با ضعف شدید از نشانه‌های هشداردهنده‌اند و مراجعهٔ فوری به پزشک یا اورژانس را می‌طلبند.

پیگیری نزدیک‌تر با متخصص قلب برای مبتلایان دارای نشتی دریچه یا بزرگ‌شدگی حفرات قلب اهمیت دارد، زیرا این گروه در معرض پیشرفت تدریجی بیماری‌اند.

پرولاپس دریچه میترال چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص پرولاپس دریچه میترال معمولا با معاینهٔ بالینی آغاز می‌شود. شنیدن یک صدای کلیک میانی و گاه سوفل انتهای انقباض با گوشی پزشکی، نخستین سرنخ تشخیصی است و معمولا انجام آزمایش‌های تکمیلی را در پی دارد.

اکوکاردیوگرافی (سونوی قلب) روش اصلی و قطعی تشخیص است. این آزمایش حرکت برگه‌های دریچه، میزان برآمدگی آن‌ها به‌سمت دهلیز چپ و شدت نشتی احتمالی را نشان می‌دهد و اطلاعاتی دربارهٔ اندازهٔ حفرات قلب و عملکرد کلی قلب ارائه می‌دهد.

نوار قلب (ECG) برای بررسی ریتم قلب و رد اختلالات هدایتی درخواست می‌شود، هرچند در بیشتر مبتلایان طبیعی است. در صورت شکایت از تپش قلب مکرر یا غیرقابل‌توضیح، ثبت هولتر (پایش مداوم ریتم قلب طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت) به تشخیص نوع و منشأ آریتمی کمک می‌کند.

درمان پرولاپس دریچه میترال چگونه است؟

درمان پرولاپس دریچه میترال به شدت علائم و وجود یا نبود نشتی دریچه بستگی دارد. در بیشتر افراد که پرولاپس بدون علامت و بدون نشتی قابل‌توجه است، درمان دارویی لازم نیست و پیگیری دوره‌ای کفایت می‌کند.

وضعیت بالینی رویکرد درمانی رایج
پرولاپس بدون علامت و بدون نشتی دریچه پیگیری دوره‌ای با معاینه و اکوکاردیوگرافی
علائم خفیف (تپش قلب، اضطراب) بتابلوکر برای کاهش تپش قلب؛ محدودکردن کافئین
نشتی متوسط دریچه بدون علائم شدید پیگیری نزدیک‌تر با اکوکاردیوگرافی دوره‌ای
نشتی شدید دریچه یا نارسایی قلبی ترمیم یا تعویض جراحی دریچه

در تپش قلب یا اضطراب آزاردهنده، بتابلوکرها معمولا مؤثرند؛ کاهش مصرف کافئین، الکل و محرک‌های عصبی نیز در کنترل تپش قلب نقش دارد.

نکته: تصمیم دربارهٔ نوع درمان، از جمله نیاز به جراحی یا آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه، بر پایهٔ یافته‌های اکوکاردیوگرافی و ارزیابی متخصص قلب گرفته می‌شود و در همهٔ افراد مبتلا یکسان نیست.

در نشتی شدید دریچه، ترمیم جراحی در صورت امکان فنی بر تعویض کامل دریچه ارجحیت دارد. تجویز پیشگیرانهٔ آنتی‌بیوتیک پیش از اقدامات دندان‌پزشکی برای همهٔ مبتلایان توصیه نمی‌شود و تنها در گروه محدودی با سابقهٔ اندوکاردیت مطرح می‌شود.

راه‌های پیشگیری و مراقبت در پرولاپس دریچه میترال

چون پرولاپس دریچه میترال در بیشتر موارد مادرزادی و وابسته به بافت هم‌بند است، پیشگیری قطعی از آن ممکن نیست. با این حال، اقدامات زیر در کاهش خطر عوارض و کنترل علائم نقش دارد:

  • پیگیری منظم با معاینهٔ قلب و اکوکاردیوگرافی دوره‌ای، به‌ویژه در صورت وجود نشتی دریچه یا علائم
  • رعایت بهداشت دهان و دندان برای کاهش خطر اندوکاردیت عفونی، از جمله مراجعهٔ منظم به دندان‌پزشک
  • محدودکردن مصرف کافئین، نوشیدنی‌های انرژی‌زا و الکل در صورت وجود تپش قلب
  • فعالیت بدنی منظم و متعادل، که در بیشتر مبتلایان بدون علامت یا با علائم خفیف بلامانع است
  • کنترل فشار خون و سایر عوامل خطر قلبی‌عروقی همراه
  • آگاهی از نشانه‌های هشداردهنده و مراجعهٔ به‌موقع در صورت بروز آن‌ها

این اقدامات، به‌ویژه در نشتی دریچه یا علائم قلبی همراه، در پیشگیری از پیشرفت بیماری اثرگذارند.

پرسش‌های متداول

آیا پرولاپس دریچه میترال خطرناک است؟

در بیشتر افراد، پرولاپس دریچه میترال خوش‌خیم است و تأثیری بر طول یا کیفیت زندگی ندارد. خطر واقعی تنها در نشتی متوسط تا شدید دریچه یا آریتمی قابل‌توجه مطرح می‌شود که نیازمند پیگیری تخصصی است.

آیا پرولاپس دریچه میترال نیاز به عمل جراحی دارد؟

جراحی تنها در صورت نشتی شدید دریچه همراه با علائم نارسایی قلبی یا بزرگ‌شدگی پیش‌روندهٔ بطن چپ مطرح می‌شود. اکثریت افراد مبتلا هرگز به جراحی نیاز پیدا نمی‌کنند و تنها با پیگیری دوره‌ای کنترل می‌شوند.

آیا ورزش کردن با پرولاپس دریچه میترال بی‌خطر است؟

در بیشتر مبتلایان بدون علامت یا با علائم خفیف، ورزش منظم بی‌خطر است و محدودیتی ایجاد نمی‌کند. تنها در نشتی شدید دریچه یا آریتمی مهم، محدودیت ورزشی توسط متخصص قلب تعیین می‌شود.

آیا پرولاپس دریچه میترال ارثی است؟

در بخشی از موارد، پرولاپس دریچه میترال در چند نفر از یک خانواده دیده می‌شود و زمینهٔ ژنتیکی دارد، به‌ویژه در ارتباط با برخی اختلالات بافت هم‌بند. با این حال در بسیاری از افراد، پرولاپس بدون سابقهٔ خانوادگی مشخص بروز می‌کند.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی