مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهاطفال و کودکانفتق نافی نوزاد: علائم، علل و روش‌های درمان
اطفال و کودکان

فتق نافی نوزاد: علائم، علل و روش‌های درمان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵
فتق نافی نوزاد: علائم، علل و روش‌های درمان

فتق نافی نوزاد یا فتق ناف کودک به برآمدگی نرمی در ناحیهٔ ناف گفته می‌شود که در پی بسته‌نشدن کامل حلقهٔ نافی در دیوارهٔ شکم پدید می‌آید. این یافته در معاینهٔ نوزادان و شیرخواران نسبتا رایج است و در اغلب موارد بدون درد و بدون عارضه باقی می‌ماند. شناخت نشانه‌های طبیعی آن از علائم هشداردهنده، مبنای تصمیم‌گیری دربارهٔ زمان پیگیری یا مراجعهٔ پزشکی است.

در یک نگاه
  • برآمدگی نرم و معمولا بدون‌درد در ناحیهٔ ناف که از باز‌ماندن حلقهٔ نافی در دیوارهٔ شکم منشأ می‌گیرد.
  • در نوزادان نارس و کم‌وزن هنگام تولد نسبت به نوزادان ترم بیشتر دیده می‌شود.
  • در بیشتر کودکان تا سنین یک تا چهار سالگی به‌طور خودبه‌خود برطرف می‌شود و نیازی به درمان فوری ندارد.
  • سفت‌شدن، تغییر رنگ یا دردناک‌شدن ناگهانی برآمدگی از نشانه‌های هشدار و نیازمند مراجعهٔ فوری است.
  • در صورت باقی‌ماندن فتق پس از سن مدرسه یا بزرگ‌بودن آن، ترمیم جراحی ساده و کم‌خطر مطرح می‌شود.

فتق نافی نوزاد چیست؟

در دوران جنینی، بند ناف حاوی رگ‌هایی است که از میان حلقه‌ای در دیوارهٔ شکم، موسوم به حلقهٔ نافی، عبور می‌کنند. پس از تولد و افتادن بند ناف، این حلقه به‌طور طبیعی با به‌هم‌رسیدن عضلات شکمی بسته می‌شود. اگر این بسته‌شدن کامل نباشد، بخشی از رودهٔ باریک یا بافت چربی داخل شکم (امنتوم) می‌تواند از این روزنه به بیرون رانده شود و برآمدگی نرمی زیر پوست ناف ایجاد کند؛ همین یافته فتق نافی نوزاد نامیده می‌شود.

این حالت در ماه‌های نخست زندگی شایع است، به‌ویژه در نوزادان نارس و کم‌وزن هنگام تولد. برخلاف فتق ناحیهٔ کشاله ران، فتق نافی به‌ندرت باعث گیرافتادگی بافت می‌شود و روند طبیعی آن در بیشتر کودکان، بسته‌شدن خودبه‌خود حلقهٔ نافی طی چند سال نخست زندگی است.

علائم فتق نافی نوزاد چیست؟

نشانهٔ اصلی، برآمدگی نرم و گرد در محل ناف است که اندازهٔ آن از کمتر از یک سانتی‌متر تا چند سانتی‌متر متغیر است. ویژگی‌های رایج این برآمدگی عبارت‌اند از:

  • بزرگ‌تر و برجسته‌تر شدن هنگام گریه، سرفه، زور‌زدن در حین اجابت مزاج یا خنده.
  • کوچک‌شدن یا تخت‌شدن نسبی هنگام آرامش و به‌ویژه در حالت خوابیده.
  • قابلیت برگشت به داخل شکم با فشار ملایم و بدون مقاومت محسوس.
  • رنگ پوست روی برآمدگی معمولا طبیعی و مشابه پوست اطراف است.
  • نبود درد یا ناراحتی مشهود در کودک هنگام لمس یا حرکت آن.

این نشانه‌ها معمولا از هفته‌های نخست پس از تولد قابل‌مشاهده‌اند و ممکن است تا زمان بسته‌شدن کامل حلقهٔ نافی، بدون تغییر محسوس در رفتار یا رشد کودک باقی بمانند.

چه چیزهایی باعث فتق نافی نوزاد می‌شود؟

علت زمینه‌ای، ناتمام‌ماندن روند طبیعی بسته‌شدن حلقهٔ نافی پس از تولد است، نه اقدامی نادرست در مراقبت از نوزاد یا شیوهٔ بریدن بند ناف. عواملی که احتمال بروز آن را افزایش می‌دهند شامل موارد زیر است:

  • تولد پیش از موعد (نارسی) و وزن پایین هنگام تولد.
  • سابقهٔ خانوادگی فتق نافی در دوران نوزادی.
  • برخی بیماری‌های زمینه‌ای مانند کم‌کاری مادرزادی تیروئید، سندرم داون و برخی اختلالات ذخیرهٔ متابولیک.
  • تأخیر رشد داخل‌رحمی یا برخی سندرم‌های مادرزادی همراه با شلی بیشتر دیوارهٔ شکم.

جنسیت کودک و شیوهٔ تغذیهٔ مادر در بارداری از عوامل شناخته‌شده در بروز آن نیستند.

نکته: اندازهٔ فتق نافی نوزاد در هفته‌های نخست، به‌تنهایی پیش‌بینی‌کنندهٔ قطعی زمان بسته‌شدن آن نیست؛ حتی فتق‌های نسبتا بزرگ نیز در بخش قابل‌توجهی از کودکان طی دو تا چهار سال نخست زندگی به‌طور خودبه‌خود برطرف می‌شوند.

فتق نافی نوزاد چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

فتق نافی نوزاد در اکثریت موارد بی‌خطر است، اما پیگیری منظم در ویزیت‌های دورهٔ کودک برای ارزیابی اندازه و روند تغییر آن اهمیت دارد. مراجعهٔ برنامه‌ریزی‌شده (نه اورژانسی) در صورت باقی‌ماندن فتق پس از سه تا چهار سالگی یا بزرگ‌شدن تدریجی آن به‌جای کوچک‌شدن توصیه می‌شود.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

سفت و غیرقابل‌فشردن‌شدن ناگهانی برآمدگی، تغییر رنگ پوست روی آن به قرمز، بنفش یا کبود، درد و گریهٔ شدید هنگام لمس ناف، برنگشتن فتق به داخل شکم پس از آرام‌شدن کودک، همراهی با استفراغ مکرر، تب یا بی‌قراری غیرمعمول، از نشانه‌های احتمالی گیرافتادگی یا اختلال جریان خون بافت است و مراجعهٔ فوری به پزشک یا اورژانس را ایجاب می‌کند.

این وضعیت اورژانسی نسبت به فتق کشاله ران کم‌شیوع‌تر است، اما تأخیر در مراجعه می‌تواند خطر آسیب به بافت داخل فتق را افزایش دهد.

فتق نافی نوزاد چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص عمدتا بر پایهٔ معاینهٔ بالینی است. پزشک با مشاهده و لمس ناحیهٔ ناف، اندازهٔ روزنهٔ حلقهٔ نافی و قابلیت برگشت‌پذیری برآمدگی به داخل شکم را بررسی می‌کند. گاهی از کودک خواسته می‌شود گریه کند یا زور بزند تا برآمدگی بهتر نمایان و اندازه‌گیری آن دقیق‌تر شود.

در بیشتر موارد نیازی به آزمایش خون یا تصویربرداری نیست. سونوگرافی شکم تنها زمانی درخواست می‌شود که تشخیص بالینی روشن نباشد یا لازم باشد فتق نافی از سایر تودهای مشابه در این ناحیه، مانند گرانولوم نافی یا باقی‌ماندهٔ مجرای جنینی، افتراق داده شود. ویزیت‌های پیگیری، روند کوچک‌شدن یا ماندگاری فتق را در طول زمان ثبت می‌کنند.

درمان فتق نافی نوزاد چگونه است؟

رویکرد اصلی در بیشتر کودکان، مشاهده و پیگیری دوره‌ای است، زیرا احتمال بسته‌شدن خودبه‌خود حلقهٔ نافی در سال‌های نخست زندگی بالاست. بستن سکه یا نوار روی ناف، که در برخی مناطق روشی خانگی رایج است، تأثیری بر بسته‌شدن فتق ندارد و می‌تواند باعث تحریک پوست یا عفونت شود؛ به همین دلیل توصیه نمی‌شود.

ترمیم جراحی زمانی مطرح می‌شود که فتق پس از سنین نزدیک به مدرسه باقی بماند، اندازهٔ آن بزرگ باشد، روند آن به‌جای کوچک‌شدن رو به افزایش باشد، یا علامت‌دار شود. جراحی اورژانسی نیز در صورت گیرافتادگی یا اختلال جریان خون بافت ضروری است.

وضعیت فتق نافی رویکرد معمول
کوچک، بدون علامت، سن زیر ۲ سالگی مشاهده و پیگیری دوره‌ای
کوچک تا متوسط، سن ۲ تا ۴ سالگی ادامهٔ مشاهده در بیشتر موارد
باقی‌مانده پس از ۴ تا ۵ سالگی ارزیابی برای ترمیم جراحی برنامه‌ریزی‌شده
بزرگ، رو‌به‌افزایش یا علامت‌دار بررسی زودتر برای جراحی
گیرافتاده یا همراه با اختلال جریان خون جراحی اورژانسی

ترمیم جراحی فتق نافی، عملی کوتاه و کم‌خطر و معمولا سرپایی با بی‌هوشی عمومی است؛ در آن محتویات فتق به داخل شکم بازگردانده و روزنهٔ حلقهٔ نافی با بخیه بسته می‌شود.

پیشگیری و مراقبت در فتق نافی نوزاد

از آنجا که فتق نافی نوزاد ناشی از روند طبیعی و ناتمام بسته‌شدن حلقهٔ نافی است، راه شناخته‌شده‌ای برای پیشگیری از آن وجود ندارد. مراقبت مؤثر، بیشتر بر پایش وضعیت و پرهیز از مداخلات بی‌فایده استوار است:

  • خودداری از بستن سکه، نوار چسب یا هر شیء دیگر روی ناف با هدف کمک به بسته‌شدن فتق.
  • رعایت بهداشت معمول ناحیهٔ ناف در دورهٔ نوزادی، بدون فشار یا دستکاری مستقیم برآمدگی.
  • حضور منظم در ویزیت‌های دورهٔ کودک برای ارزیابی اندازه و روند تغییر فتق.
  • توجه به نشانه‌های هشدار و مراجعهٔ به‌موقع در صورت بروز آن‌ها.

این رویکرد محافظه‌کارانه، در کنار پیگیری منظم پزشکی، در اکثریت قریب‌به‌اتفاق کودکان به بسته‌شدن کامل و بی‌عارضهٔ فتق نافی می‌انجامد.

پرسش‌های متداول

فتق نافی نوزاد در چه سنی خودبه‌خود از بین می‌رود؟

در بیشتر کودکان، حلقهٔ نافی طی یک تا چهار سالگی به‌طور خودبه‌خود بسته می‌شود. برخی موارد، به‌ویژه فتق‌های بزرگ‌تر، ممکن است تا سنین نزدیک به مدرسه نیز باقی بمانند بدون آنکه لزوما نگران‌کننده باشد.

آیا بستن سکه یا نوار روی ناف نوزاد به بهبود فتق نافی کمک می‌کند؟

خیر، این روش تأثیری بر سرعت بسته‌شدن حلقهٔ نافی ندارد و شواهد پزشکی از آن پشتیبانی نمی‌کند. علاوه بر این، احتمال تحریک پوست یا عفونت ناحیهٔ ناف را نیز افزایش می‌دهد.

فتق نافی نوزاد چه تفاوتی با فتق کشاله ران دارد؟

فتق نافی از حلقهٔ نافی منشأ می‌گیرد و معمولا خطر کمی برای گیرافتادگی دارد. فتق کشاله ران از کانال اینگوینال عبور می‌کند و احتمال گیرافتادگی و نیاز به جراحی زودتر در آن بیشتر است.

آیا فتق نافی نوزاد باعث درد یا اذیت‌شدن کودک می‌شود؟

در حالت معمول، فتق نافی دردناک نیست و در رفتار، تغذیه یا خواب کودک اختلالی ایجاد نمی‌کند. درد، گریهٔ شدید هنگام لمس یا سفت‌شدن ناگهانی برآمدگی از حالت طبیعی خارج است و نیازمند بررسی پزشک است.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی