مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهاطفال و کودکانعفونت گوش کودکان: علائم، علل، تشخیص و درمان
اطفال و کودکان

عفونت گوش کودکان: علائم، علل، تشخیص و درمان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵
عفونت گوش کودکان: علائم، علل، تشخیص و درمان

عفونت گوش کودکان به التهاب و عفونتی گفته می‌شود که در پشت پردهٔ گوش، در فضایی به‌نام گوش میانی، ایجاد می‌شود و در متون پزشکی با نام اوتیت میانی کودکان نیز شناخته می‌شود. این عفونت معمولاً چند روز پس از سرماخوردگی بروز می‌کند، زیرا لولهٔ استاش (کانال ارتباطی گوش میانی و پشت حلق) در کودکان کوتاه‌تر و افقی‌تر از بزرگسالان است. با درمان مناسب معمولاً طی چند روز بهبود می‌یابد، اما بی‌توجهی به نشانه‌های هشدار می‌تواند خطر کاهش موقت شنوایی یا گسترش عفونت را افزایش دهد.

در یک نگاه
  • عفونت گوش کودکان در شیرخواران و کودکان پیش‌دبستانی شایع است؛ بیشترین بروز آن بین ۶ ماهگی تا ۲ سالگی است.
  • بیشتر موارد چند روز پس از سرماخوردگی و انسداد لولهٔ استاش ایجاد می‌شود.
  • در شیرخواران، بی‌قراری، گریهٔ شبانه و کشیدن گوش ممکن است تنها نشانهٔ قابل‌مشاهده باشد.
  • بخش زیادی از موارد خفیف تا متوسط در کودکان بالای دو سال، بدون آنتی‌بیوتیک بهبود می‌یابد.
  • خروج ترشح پس از پارگی خودبه‌خودی پرده معمولاً با کاهش درد همراه است و نشانهٔ وخامت نیست.

عفونت گوش کودکان چیست و چرا اهمیت دارد؟

عفونت گوش کودکان زمانی رخ می‌دهد که مایع التهابی پشت پردهٔ گوش جمع می‌شود و بستر رشد باکتری یا ویروس را در گوش میانی فراهم می‌کند؛ این فضا از طریق لولهٔ استاش به پشت حلق راه دارد و در کودکان به‌دلیل کوتاه و افقی‌بودن این لوله، ترشحات ناشی از سرماخوردگی راحت‌تر در آن گیر می‌افتد. عفونت گوش دو شکل اصلی دارد: نوع حاد، با درد و تب و شروع ناگهانی که معمولاً طی یک تا دو هفته برطرف می‌شود؛ و مایع باقی‌مانده پس از فروکش التهاب حاد که تا چند هفته در گوش میانی می‌ماند و شنوایی موقت را کاهش می‌دهد. اهمیت این بیماری تنها به ناراحتی کوتاه‌مدت محدود نیست؛ عفونت‌های مکرر در سال‌های اول زندگی، به‌دلیل پیوند شنوایی با یادگیری زبان، می‌تواند بر روند تکلم کودک اثر بگذارد.

علائم عفونت گوش کودکان چیست؟

علائم عفونت گوش کودکان بسته به سن تفاوت دارد. کودکان بزرگ‌تر معمولاً درد گوش را به‌روشنی بیان می‌کنند، اما در شیرخوارانی که هنوز توان توصیف درد را ندارند، نشانه‌های غیرمستقیم اهمیت بیشتری می‌یابد. شایع‌ترین نشانه‌ها عبارت‌اند از:

  • درد گوش، معمولاً شب‌ها و هنگام دراز کشیدن شدیدتر
  • کشیدن یا مالیدن مکرر گوش، به‌ویژه در شیرخواران
  • تب، از خفیف تا بالای ۳۹ درجهٔ سانتی‌گراد
  • بی‌قراری، گریهٔ زیاد و اختلال خواب شبانه
  • کاهش موقت شنوایی یا احساس پری در گوش
  • بی‌اشتهایی و گاهی تهوع یا اسهال خفیف در شیرخواران
  • خروج ترشح زرد یا خونی از گوش در صورت پارگی پرده

بروز هم‌زمان چند نشانه از این فهرست، به‌ویژه پس از یک دورهٔ سرماخوردگی، احتمال عفونت گوش کودکان را بالا می‌برد و بررسی پزشکی برای تأیید تشخیص لازم است.

علل و عوامل خطر عفونت گوش کودکان کدام‌اند؟

علت مستقیم عفونت گوش کودکان، رشد باکتری یا ویروس در مایع انباشته‌شده پشت پردهٔ گوش است؛ شایع‌ترین باکتری‌های عامل آن استرپتوکوک پنومونیه و هموفیلوس آنفلوانزا هستند و در بخشی از موارد نیز ویروس‌های تنفسی به‌تنهایی عامل بیماری‌اند. عوامل زیر خطر ابتلا را افزایش می‌دهند:

  • سن پایین (شش‌ماهگی تا دو سالگی)، به‌دلیل ساختار افقی لولهٔ استاش
  • حضور در مهدکودک و تماس نزدیک با کودکان دیگر
  • قرارگرفتن در معرض دود سیگار در محیط خانه
  • شیردادن با شیشه در حالت کاملاً خوابیده
  • ابتلای هم‌زمان به آلرژی فصلی یا بزرگی لوزهٔ سوم (آدنوئید)
  • فصل پاییز و زمستان، هم‌زمان با شیوع بیشتر سرماخوردگی

برخی کودکان به‌دلیل ناهنجاری مادرزادی کام یا نقص سیستم ایمنی، مستعد عفونت‌های مکرر گوش هستند و نیاز به پیگیری تخصصی‌تری دارند.

عفونت گوش کودکان چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در بیشتر موارد، عفونت گوش کودکان خطرناک نیست و با درمان مناسب بدون عارضه برطرف می‌شود. با این حال، تب بالا و مداوم، دردی که با مسکن معمول کاهش نمی‌یابد، یا تداوم علائم بیش از دو تا سه روز، نیاز به معاینهٔ پزشک اطفال دارد. در شیرخواران زیر شش ماه، هر نشانهٔ مشکوک باید سریع‌تر بررسی شود.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

در صورت تب بالای ۳۹ درجه همراه با بی‌حالی شدید، تورم یا قرمزی پشت گوش، ورم پلک یا صورت، سفتی گردن، استفراغ مکرر، یا خروج ترشح چرکی و بدبو از گوش، مراجعهٔ فوری به پزشک یا اورژانس ضروری است.

این نشانه‌ها می‌تواند بازتاب گسترش عفونت به استخوان پشت گوش باشد، عارضه‌ای به‌نام ماستوئیدیت، یا در موارد بسیار نادر، گسترش به پردهٔ مغز؛ تأخیر در درمان پیامد جدی‌تری دارد.

عفونت گوش کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص عفونت گوش کودکان عمدتاً بر پایهٔ معاینهٔ بالینی است. پزشک با دستگاه اتوسکوپ (وسیلهٔ مخصوص معاینهٔ گوش) پردهٔ گوش را از نظر قرمزی، برآمدگی، کدری و میزان حرکت بررسی می‌کند؛ در عفونت حاد، پرده معمولاً برآمده و ملتهب دیده می‌شود و حرکت طبیعی آن هنگام دمیدن هوا کاهش می‌یابد.

در مواردی که تشخیص روشن نیست یا عفونت به‌صورت مکرر بروز کرده، آزمایش تمپانومتری (سنجش فشار و حرکت پردهٔ گوش) و در صورت شک به افت شنوایی، ادیومتری (سنجش شنوایی) نزد فوق‌تخصص گوش‌وحلق‌وبینی درخواست می‌شود. آزمایش خون یا تصویربرداری تنها در موارد مشکوک به گسترش عفونت درخواست می‌شود.

درمان عفونت گوش کودکان چگونه است؟

درمان عفونت گوش کودکان به سن کودک، شدت علائم و معاینهٔ پردهٔ گوش بستگی دارد. در کودکان بالای دو سال با علائم خفیف تا متوسط، رویکرد اولیه اغلب «انتظار هوشیارانه» است: کنترل درد و تب طی ۴۸ تا ۷۲ ساعت پیگیری می‌شود و در نبود بهبود، آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود. در شیرخواران زیر شش ماه یا موارد شدید و دوطرفه، آنتی‌بیوتیک از همان ابتدا آغاز می‌شود.

کنترل درد و تب، صرف‌نظر از آنتی‌بیوتیک، بخش اصلی درمان است و با داروی مسکن و تب‌بر متناسب با سن و وزن کودک، زیر نظر پزشک، انجام می‌شود.

رویکرد درمانی موارد کاربرد نکتهٔ مهم
انتظار هوشیارانه + کنترل درد کودک بالای ۲ سال، علائم خفیف تا متوسط پیگیری طی ۴۸ تا ۷۲ ساعت
آنتی‌بیوتیک (معمولاً آموکسی‌سیلین) زیر ۶ ماه، تب بالا، درد شدید، عفونت دوطرفه تکمیل کامل دورهٔ درمان ضروری است
قطرهٔ بی‌حس‌کنندهٔ موضعی کنترل کمکی درد، در صورت سالم‌بودن پرده فقط با تجویز پزشک
لولهٔ تهویهٔ گوش (جراحی) عفونت مکرر یا مایع باقی‌ماندهٔ طولانی‌مدت تصمیم با فوق‌تخصص گوش‌وحلق‌وبینی

نکته: قطع زودهنگام آنتی‌بیوتیک، حتی با بهبود ظاهری علائم، می‌تواند به بازگشت عفونت یا مقاومت دارویی منجر شود؛ تکمیل کامل دورهٔ تجویزشده اهمیت دارد.

راه‌های پیشگیری از عفونت گوش کودکان کدام است؟

پیشگیری کامل از عفونت گوش کودکان همیشه ممکن نیست، زیرا بسیاری از موارد به‌دنبال سرماخوردگی‌های معمول دوران کودکی رخ می‌دهد؛ اما چند اقدام می‌تواند بروز آن را کاهش دهد:

  • تکمیل واکسیناسیون استاندارد کودکان، به‌ویژه واکسن پنوموکوک و آنفلوانزای فصلی
  • شیردهی با شیر مادر در ماه‌های اول زندگی، که نقش محافظتی در برابر عفونت گوش دارد
  • تغذیه با شیشه در وضعیت نیمه‌نشسته به‌جای حالت کاملاً خوابیده
  • دورنگه‌داشتن کودک از دود سیگار
  • محدودکردن استفاده از پستانک پس از شش‌ماهگی و درمان به‌موقع آلرژی فصلی

در کودکانی که سابقهٔ عفونت مکرر گوش دارند، پیگیری منظم با پزشک اطفال یا فوق‌تخصص گوش‌وحلق‌وبینی برای ارزیابی نیاز به مداخلات تکمیلی توصیه می‌شود.

پرسش‌های متداول

آیا عفونت گوش کودکان مسری است؟

عفونت گوش به‌خودی‌خود مسری نیست، اما ویروس تنفسی زمینه‌ساز آن می‌تواند بین کودکان منتقل شود؛ به همین دلیل بروز هم‌زمان آن در چند کودک یک مهدکودک غیرمعمول نیست.

آیا عفونت گوش کودکان بدون آنتی‌بیوتیک هم خوب می‌شود؟

در کودکان بالای دو سال با علائم خفیف تا متوسط، بخش زیادی از موارد طی چند روز و تنها با کنترل درد و تب بهبود می‌یابد. تصمیم دربارهٔ نیاز به آنتی‌بیوتیک بر اساس سن، شدت علائم و معاینهٔ پرده گرفته می‌شود.

پارگی پردهٔ گوش در کودک چقدر جدی است؟

پارگی خودبه‌خودی پرده معمولاً با خروج ترشح و کاهش ناگهانی درد همراه است و در اغلب موارد طی چند هفته ترمیم می‌شود؛ بررسی پزشک برای اطمینان از بهبود کامل همچنان لازم است.

عفونت مکرر گوش چه زمانی نیاز به لولهٔ گوش دارد؟

در صورت عفونت‌های مکرر طی یک سال یا باقی‌ماندن طولانی‌مدت مایع پشت پرده همراه با افت شنوایی، فوق‌تخصص گوش‌وحلق‌وبینی ممکن است قراردادن لولهٔ تهویه در پرده را پیشنهاد دهد.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی