مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهتغذیه و سلامت غذاییروی (زینک): فواید، منابع غذایی و نیاز روزانه بدن
تغذیه و سلامت غذایی

روی (زینک): فواید، منابع غذایی و نیاز روزانه بدن

بازبینی‌شده توسط پزشک ۷ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: مرداد ۱۴۰۵
روی (زینک): فواید، منابع غذایی و نیاز روزانه بدن

روی عنصری معدنی و ضروری برای بدن است که در فعالیت صدها آنزیم و در فرایندهای رشد سلولی، عملکرد سیستم ایمنی و ترمیم بافت‌ها نقش دارد. بدن قادر به ساخت این عنصر که با نام زینک نیز شناخته می‌شود نیست و باید آن را به‌طور مرتب از راه غذا دریافت کند. کمبود یا دریافت نامتعادل روی می‌تواند بر عملکردهای متعددی از بدن، از ایمنی گرفته تا حس چشایی، اثر بگذارد.

در یک نگاه
  • روی در بیش از ۳۰۰ واکنش آنزیمی بدن نقش دارد و برای ساخت DNA، تقسیم سلولی و ترمیم زخم ضروری است.
  • غذاهای دریایی به‌ویژه صدف، گوشت قرمز، مرغ، حبوبات و مغزها از منابع اصلی تأمین روی هستند.
  • نیاز روزانه بزرگسالان معمولا بین ۸ تا ۱۱ mg است و در بارداری و شیردهی افزایش می‌یابد.
  • کمبود روی می‌تواند با کاهش اشتها، افت ایمنی، ریزش مو و کندی ترمیم زخم همراه باشد.
  • مصرف بیش از حد مکمل روی می‌تواند در جذب مس اختلال ایجاد کند و با برخی داروها تداخل دارد.

روی چیست و چه نقشی در بدن دارد؟

روی یک عنصر کمیاب (ماده معدنی مورد نیاز بدن در مقادیر کم) است که در تقریبا هر سلول بدن یافت می‌شود. این عنصر به‌عنوان بخشی از ساختار یا فعال‌کنندهٔ صدها آنزیم عمل می‌کند و در فرایندهایی مانند سنتز پروتئین، ساخت DNA و تقسیم سلولی نقش کلیدی دارد. روی همچنین در عملکرد سیستم ایمنی، حس بویایی و چشایی، سلامت پوست و ترمیم زخم دخیل است. بخش عمدهٔ روی بدن در ماهیچه‌ها و استخوان‌ها ذخیره می‌شود، اما بدن ذخیرهٔ بزرگی از آن ندارد و دریافت مستمر آن از راه غذا اهمیت دارد.

فواید روی برای سلامتی چیست؟

روی نقش شناخته‌شده‌ای در عملکرد سیستم ایمنی دارد؛ این عنصر در فعال‌سازی و رشد سلول‌های ایمنی دخالت دارد و دریافت کافی آن با کاهش شدت و طول مدت برخی عفونت‌های تنفسی مرتبط دانسته شده است. روی در ترمیم زخم و سلامت پوست نیز نقش دارد، چون برای تقسیم سلولی و سنتز کلاژن لازم است. این عنصر در رشد و تکامل کودکان، به‌ویژه در دوران بارداری و اوایل کودکی، اهمیت دارد و کمبود آن می‌تواند سرعت رشد قدی را کاهش دهد. روی همچنین برای حفظ حس چشایی و بویایی طبیعی لازم است و در تنظیم برخی هورمون‌ها از جمله هورمون‌های تیروئید و تولیدمثلی نقش دارد. برخی پژوهش‌ها ارتباط دریافت کافی روی با کاهش خطر پیشرفت دژنراسیون ماکولای وابسته به سن را بررسی کرده‌اند، هرچند این یافته‌ها قطعی نیستند.

منابع غذایی روی کدام‌اند؟

روی هم در منابع حیوانی و هم در منابع گیاهی یافت می‌شود، اما جذب آن از منابع حیوانی معمولا بالاتر است. صدف و سایر غذاهای دریایی از غنی‌ترین منابع روی هستند. گوشت قرمز و مرغ نیز سهم قابل‌توجهی در تأمین روی روزانه دارند. در منابع گیاهی، حبوبات، مغزها، دانه‌ها و غلات کامل روی قابل‌توجهی دارند، اما وجود فیتات (ترکیبی در غلات و حبوبات که جذب برخی مواد معدنی را کاهش می‌دهد) در این مواد جذب روی را محدود می‌کند؛ به همین دلیل نیاز افراد گیاه‌خوار به روی معمولا بالاتر از افراد با رژیم مختلط تخمین زده می‌شود.

منبع غذایی مقدار تقریبی روی در هر وعده
صدف پخته (۱۰۰ g) حدود ۳۰ تا ۷۵ mg
گوشت گاو (۱۰۰ g) حدود ۴ تا ۶ mg
مرغ (۱۰۰ g) حدود ۱ تا ۲ mg
نخود پخته (یک لیوان) حدود ۲ تا ۳ mg
بادام‌زمینی یا کدوتنبل (یک مشت) حدود ۲ تا ۳ mg
تخم‌مرغ (یک عدد) حدود ۰.۵ تا ۱ mg
غلات کامل پخته (یک لیوان) حدود ۱ تا ۲ mg

مقادیر جدول تقریبی است و بسته به نوع پخت، نژاد یا منبع دقیق ماده غذایی می‌تواند تغییر کند.

نیاز روزانه به روی چقدر است؟

نیاز روزانه به روی بسته به سن، جنسیت و شرایط فیزیولوژیک متفاوت است. برای بزرگسالان، مقدار توصیه‌شده معمولا برای مردان حدود ۱۱ mg و برای زنان حدود ۸ mg در روز عنوان می‌شود. در دوران بارداری و شیردهی این نیاز افزایش می‌یابد و می‌تواند به حدود ۱۱ تا ۱۲ mg در روز برسد. نیاز کودکان بر اساس سن متفاوت است و معمولا بین ۲ تا ۹ mg در روز تخمین زده می‌شود. این اعداد مرجع‌های کلی هستند و تعیین دقیق نیاز فردی، به‌ویژه در شرایط خاص پزشکی یا رژیمی، بر عهدهٔ پزشک یا متخصص تغذیه است.

علائم کمبود روی چیست؟

کمبود روی در کشورهای در حال توسعه شایع‌تر گزارش شده، اما در رژیم‌های غذایی نامتعادل یا برخی بیماری‌های گوارشی مزمن نیز دیده می‌شود. از علائم شایع کمبود روی می‌توان به کاهش اشتها، افت سیستم ایمنی و افزایش دفعات عفونت، کندی ترمیم زخم، ریزش مو و تغییر در حس چشایی یا بویایی اشاره کرد. در کودکان، کمبود طولانی‌مدت روی می‌تواند با کندی رشد قدی و تأخیر در بلوغ همراه باشد. مشکلات پوستی مانند خشکی و ضایعات پوستی نیز از نشانه‌های احتمالی کمبود شدید هستند. تشخیص قطعی معمولا نیازمند بررسی بالینی و گاه آزمایش خون است، چون علائم می‌تواند با کمبود سایر مواد مغذی همپوشانی داشته باشد.

چه زمانی باید با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کرد

در صورت بروز علائمی مانند ریزش مو، ترمیم کند زخم‌ها، عفونت‌های مکرر یا کاهش غیرعادی اشتها که با تغییر ساده رژیم غذایی بهبود نمی‌یابد، مشورت با پزشک یا متخصص تغذیه توصیه می‌شود. افراد باردار، کودکان با رشد کند، بیماران گوارشی مزمن و کسانی با رژیم غذایی محدود نیز بهتر است پیش از تغییر رژیم یا مصرف مکمل روی با متخصص مشورت کنند.

مکمل روی: چه زمانی لازم است و چه نکاتی دارد؟

مصرف مکمل روی معمولا برای افرادی توصیه می‌شود که کمبود تأییدشده دارند یا در معرض خطر کمبود قرار دارند، از جمله برخی بیماران گوارشی، سالمندان و کسانی با رژیم غذایی بسیار محدود. مصرف بی‌رویه و بدون نیاز واقعی توصیه نمی‌شود، چون دریافت بیش از حد روی می‌تواند مشکل‌ساز باشد. مصرف طولانی‌مدت دوزهای بالای روی می‌تواند در جذب مس اختلال ایجاد کند و به کم‌خونی یا تضعیف سیستم ایمنی منجر شود. روی می‌تواند با جذب برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند کینولون‌ها و تتراسایکلین تداخل داشته باشد و رعایت فاصلهٔ زمانی مصرف بین آن‌ها توصیه می‌شود. مصرف مکمل روی با معدهٔ خالی در برخی افراد می‌تواند باعث تهوع شود.

نکته: ترکیب مکمل روی با مکمل آهن یا مس بدون نظر پزشک می‌تواند بر جذب متقابل این مواد معدنی اثر بگذارد و مصرف هم‌زمان آن‌ها بهتر است با مشورت متخصص انجام شود.

روی در بارداری، کودکان و ورزشکاران

در دوران بارداری، روی برای رشد جنین و تکامل سیستم عصبی او اهمیت دارد و نیاز به آن نسبت به پیش از بارداری افزایش می‌یابد. کمبود روی در بارداری با برخی پیامدهای نامطلوب مانند وزن کم هنگام تولد مرتبط دانسته شده، هرچند پژوهش در این زمینه هنوز ادامه دارد. در کودکان، به‌ویژه در دوران شیرخوارگی و اوایل کودکی، روی برای رشد جسمی و تکامل شناختی نقش دارد و کمبود آن با کندی رشد همراه است. ورزشکاران با فعالیت بدنی شدید و طولانی ممکن است دفع بیشتری از روی از راه عرق داشته باشند؛ با این حال، برای اغلب آنان دریافت روی از راه غذا کافی است و مصرف مکمل تنها در صورت کمبود تأییدشده توصیه می‌شود.

پرسش‌های متداول

آیا مصرف زیاد روی خطرناک است؟

بله، مصرف بیش از حد روی، به‌ویژه از راه مکمل، می‌تواند باعث تهوع، اختلال در جذب مس و در موارد مزمن تضعیف سیستم ایمنی شود. دریافت روی از منابع غذایی طبیعی به‌ندرت به مصرف بیش از حد منجر می‌شود و نگرانی اصلی مربوط به مصرف مکمل بدون نظارت است.

بهترین منبع غذایی روی چیست؟

صدف و سایر غذاهای دریایی از غنی‌ترین منابع روی به شمار می‌روند. گوشت قرمز و مرغ نیز منابع خوبی هستند. در میان منابع گیاهی، حبوبات و مغزها روی قابل‌توجهی دارند، هرچند جذب آن کمتر از منابع حیوانی است.

کمبود روی چه زمانی نیاز به آزمایش خون دارد؟

در صورت وجود علائم مشکوک مانند ریزش مو، عفونت‌های مکرر یا ترمیم کند زخم که با علت دیگری توجیه نمی‌شود، پزشک ممکن است آزمایش خون برای بررسی سطح روی درخواست کند. تشخیص فقط بر اساس علائم ظاهری معمولا کافی نیست.

آیا افراد گیاه‌خوار به مکمل روی نیاز دارند؟

نیاز افراد گیاه‌خوار به روی به دلیل جذب پایین‌تر آن از منابع گیاهی بالاتر تخمین زده می‌شود، اما این به معنای نیاز قطعی به مکمل نیست. رژیم غذایی متنوع و غنی از حبوبات، مغزها و غلات کامل معمولا می‌تواند این نیاز را تأمین کند و مصرف مکمل بهتر است بر اساس ارزیابی فردی تعیین شود.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی