مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهبیماری‌های عفونیآبله مرغان: علائم، علل، درمان و پیشگیری در کودکان و بزرگسالان
بیماری‌های عفونی

آبله مرغان: علائم، علل، درمان و پیشگیری در کودکان و بزرگسالان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵
آبله مرغان: علائم، علل، درمان و پیشگیری در کودکان و بزرگسالان

آبله مرغان (واریسلا) یک بیماری عفونی ویروسی و بسیار واگیردار است که با بثورات پوستی خارش‌دار، تاول‌های ریز و تب خفیف تا متوسط شناخته می‌شود. این بیماری بیشتر کودکان پیش‌دبستانی و دبستانی را درگیر می‌کند، اما بزرگسالان فاقد سابقهٔ ابتلا نیز در معرض آن هستند و معمولا دورهٔ شدیدتری را تجربه می‌کنند. عامل بیماری، ویروس واریسلا-زوستر، پس از بهبود نیز در بدن باقی می‌ماند و می‌تواند سال‌ها بعد به‌صورت زونا بازفعال شود.

در یک نگاه
  • آبله مرغان بیماری عفونی ویروسی ناشی از ویروس واریسلا-زوستر است که از راه تنفسی و تماس با تاول‌های پوستی منتقل می‌شود.
  • بیشترین شیوع در کودکان زیر ده سال است؛ در بزرگسالان، باردار و افراد با نقص ایمنی، بیماری معمولا شدیدتر است.
  • در اغلب کودکان سالم، بیماری خفیف و خودمحدودشونده است و طی یک تا دو هفته بدون عارضه بهبود می‌یابد.
  • واکسن اختصاصی، مؤثرترین راه پیشگیری، هم از ابتلا جلوگیری می‌کند و هم در صورت ابتلا شدت بیماری را کاهش می‌دهد.

آبله مرغان چیست؟

آبله مرغان از راه قطرات تنفسی (سرفه و عطسهٔ فرد آلوده) و تماس مستقیم با مایع تاول‌های پوستی منتقل می‌شود و از مسری‌ترین بیماری‌های ویروسی دوران کودکی است. دورهٔ نهفتگی آن معمولا ده تا بیست‌ویک روز است و فرد مبتلا از یک تا دو روز پیش از بثورات تا دلمه‌بستن کامل تاول‌ها (پنج تا هفت روز پس از شروع بثورات) مسری باقی می‌ماند.

پس از بهبود ظاهری، ویروس در گره‌های عصبی بدن به‌صورت نهفته باقی می‌ماند. سال‌ها بعد، به‌ویژه در سنین بالاتر یا ضعف موقت سیستم ایمنی، همین ویروس می‌تواند دوباره فعال شود و بیماری دیگری به نام زونا (هرپس زوستر) ایجاد کند که تظاهر پوستی آن با آبله مرغان متفاوت است.

علائم آبله مرغان چیست؟

علائم آبله مرغان معمولا با یک مرحلهٔ مقدماتی خفیف، یک تا دو روز پیش از بثورات پوستی، آغاز می‌شود و شامل موارد زیر است:

  • تب خفیف تا متوسط
  • بی‌حالی و خستگی عمومی
  • سردرد و کاهش اشتها
  • گاهی دردهای خفیف عضلانی

بثورات پوستی، مشخصهٔ اصلی بیماری، طی چند نوبت پیاپی ظاهر می‌شود؛ به همین دلیل در یک لحظهٔ مشخص می‌توان هم‌زمان لکه‌های قرمز، تاول‌های پر از مایع و ضایعات دلمه‌بسته را روی پوست دید. هر ضایعه از لکهٔ قرمز کوچک به جوش، سپس تاول پر از مایع شفاف و سرانجام دلمه تبدیل می‌شود.

بثورات معمولا نخست روی تنه و صورت پدیدار می‌شود و سپس به دست‌ها، پاها، پوست سر و گاهی داخل دهان و ناحیهٔ تناسلی گسترش می‌یابد. خارش پوست، به‌ویژه در روزهای نخست، معمولا شدید است.

علل آبله مرغان و راه‌های انتقال آن چیست؟

عامل آبله مرغان ویروس واریسلا-زوستر از خانوادهٔ ویروس‌های هرپس است که در فضاهای بسته مانند منزل، مهدکودک یا مدرسه به‌سرعت میان افراد فاقد سابقهٔ ابتلا یا واکسیناسیون منتقل می‌شود.

عوامل زیر احتمال ابتلا یا شدت بیشتر بیماری را افزایش می‌دهند:

  • نبود سابقهٔ ابتلای قبلی به آبله مرغان یا دریافت واکسن
  • تماس نزدیک و طولانی با فرد مبتلا، در خانواده، مهدکودک یا مدرسه
  • سن زیر ده سال برای احتمال ابتلا؛ سن بالاتر یا بزرگسالی برای شدت بیشتر علائم
  • نقص سیستم ایمنی، ناشی از بیماری زمینه‌ای یا مصرف داروهای سرکوب‌کنندهٔ ایمنی
  • بارداری، به‌ویژه در نبود سابقهٔ ایمنی نسبت به این ویروس
  • تولد از مادری که نزدیک زمان زایمان به آبله مرغان مبتلا شده باشد

آبله مرغان چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در بیشتر کودکان سالم، آبله مرغان خفیف و خودمحدودشونده است و تنها با مراقبت حمایتی بهبود می‌یابد. در برخی گروه‌ها - نوزادان، باردار، بزرگسالان و افراد با نقص ایمنی - احتمال عوارضی جدی‌تر مانند عفونت باکتریایی پوست، ذات‌الریه یا در موارد نادر درگیری مغز وجود دارد.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

در صورت بروز تب بالا و مداوم، دشواری تنفس، گیجی یا خواب‌آلودگی غیرعادی، سفتی گردن، قرمزی و تورم دردناک اطراف تاول‌ها (نشانهٔ احتمالی عفونت باکتریایی پوست)، یا خونریزی از ضایعات پوستی، مراجعهٔ فوری به پزشک یا اورژانس ضروری است.

در زنان باردار، ابتلا به آبله مرغان - به‌ویژه در سه‌ماههٔ نخست بارداری یا در روزهای نزدیک به زایمان - می‌تواند برای جنین یا نوزاد خطرآفرین باشد و نیازمند بررسی و پیگیری پزشکی دقیق است.

تشخیص آبله مرغان چگونه انجام می‌شود؟

تشخیص آبله مرغان معمولا بر پایهٔ معاینهٔ بالینی و ظاهر مشخص بثورات - به‌ویژه هم‌زمانیِ چند مرحله از ضایعات روی پوست - همراه با سابقهٔ تماس با فرد مبتلا انجام می‌شود.

در بثورات غیرمعمول یا در گروه‌های پرخطر (نقص ایمنی، بارداری، دوران نوزادی)، آزمایش‌های تکمیلی مانند PCR مایع تاول یا آزمایش آنتی‌بادی خون ممکن است درخواست شود؛ این آزمایش‌ها در کودکان سالم معمولا لازم نیست.

درمان آبله مرغان چگونه است؟

درمان آبله مرغان در اغلب کودکان سالم جنبهٔ حمایتی دارد و هدف اصلی آن کاهش خارش، کنترل تب و پیشگیری از عفونت ثانویهٔ پوستی است. داروی ضدویروس (مانند آسیکلوویر) معمولا فقط برای بزرگسالان، زنان باردار، افراد با نقص ایمنی یا موارد شدید در نظر گرفته می‌شود و در صورت شروع طی بیست‌وچهار ساعت نخست پس از بروز بثورات اثربخش‌تر است.

اقدام درمانی هدف نکتهٔ مهم
استامینوفن (پاراستامول) کاهش تب و ناراحتی عمومی جایگزین ایمن‌تر به‌جای آسپرین
لوسیون کالامین یا حمام آب ولرم با جوش‌شور یا بلغور جو کاهش خارش پوست در طول روز چندبار قابل تکرار
کوتاه و تمیز نگه‌داشتن ناخن‌ها پیشگیری از خراش پوست و عفونت ثانویه به‌ویژه در کودکان اهمیت دارد
مصرف مایعات فراوان و استراحت کافی حمایت از روند طبیعی بهبود به‌ویژه در صورت وجود تب
داروی ضدویروس با تجویز پزشک کاهش شدت و طول دورهٔ بیماری در گروه‌های پرخطر اثربخشی بیشتر طی بیست‌وچهار ساعت نخست

نکته: مصرف آسپرین در کودکان و نوجوانان مبتلا به آبله مرغان یا سایر عفونت‌های ویروسی به دلیل خطر سندرم ری (Reye syndrome) - عارضه‌ای نادر اما جدی در کبد و مغز - ممنوع است و استامینوفن جایگزین ایمن آن است.

راه‌های پیشگیری از آبله مرغان کدام‌اند؟

مؤثرترین راه پیشگیری از آبله مرغان، دریافت واکسن اختصاصی آن در دو نوبت است که در دوران کودکی و برای بزرگسالان فاقد سابقهٔ ابتلا توصیه می‌شود؛ این واکسن از بروز بیماری جلوگیری می‌کند و در صورت ابتلا نیز شدت علائم را کاهش می‌دهد.

سایر اقدام‌های پیشگیرانه عبارت‌اند از:

  • دورماندن از تماس نزدیک با فرد مبتلا تا زمان دلمه‌بستن کامل تاول‌ها
  • تزریق ایمونوگلوبولین اختصاصی (VZIG) برای گروه‌های پرخطر مانند زنان باردار، نوزادان و افراد با نقص ایمنی، در صورت تماس با فرد مبتلا و نبود امکان واکسیناسیون به‌موقع
  • رعایت بهداشت دست‌ها، به‌ویژه در محیط‌های پرتماس مانند مهدکودک و مدرسه
  • اطلاع‌رسانی به‌موقع به مدرسه یا محل کار برای پیشگیری از انتقال بیماری به دیگران

پرسش‌های متداول

آبله مرغان چند روز مسری است؟

فرد مبتلا از یک تا دو روز پیش از بروز بثورات پوستی تا زمانی که تمام تاول‌ها دلمه ببندند - معمولا پنج تا هفت روز پس از شروع بثورات - مسری باقی می‌ماند. پس از دلمه‌بستن کامل ضایعات، امکان انتقال بیماری به دیگران دیگر وجود ندارد.

آیا امکان ابتلای دوباره به آبله مرغان وجود دارد؟

ابتلای دوباره به آبله مرغان نادر است، زیرا بدن پس از یک بار مواجهه معمولا ایمنی طولانی‌مدتی ایجاد می‌کند. با این حال، ویروس عامل بیماری در بدن به‌صورت نهفته باقی می‌ماند و می‌تواند سال‌ها بعد نه به شکل آبله مرغان دوباره، بلکه به شکل زونا بازفعال شود.

تفاوت آبله مرغان و زونا چیست؟

هر دو بیماری از یک ویروس، یعنی واریسلا-زوستر، ایجاد می‌شوند. آبله مرغان معمولا نخستین مواجهه با این ویروس است و بثورات آن در سراسر بدن پراکنده می‌شود، اما زونا بازفعال‌شدن همان ویروس نهفته پس از سال‌هاست و معمولا به‌صورت نواری دردناک و محدود به یک ناحیه از پوست ظاهر می‌شود.

ابتلا به آبله مرغان در بارداری چه خطری دارد؟

ابتلای مادر باردار به آبله مرغان، به‌ویژه در سه‌ماههٔ نخست بارداری یا در روزهای نزدیک به زایمان، می‌تواند خطراتی برای جنین یا نوزاد از جمله ناهنجاری مادرزادی یا عفونت شدید نوزادی به همراه داشته باشد. به همین دلیل، در این شرایط پیگیری پزشکی دقیق و به‌موقع ضروری است.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی