مدیک‌پاب مدیک‌پابکتابخانه و مرجع پزشکی
خانهسلامت دهان و دندانآبسه دندان: علائم، علل و درمان عفونت چرکی دندان
سلامت دهان و دندان

آبسه دندان: علائم، علل و درمان عفونت چرکی دندان

بازبینی‌شده توسط پزشک ۶ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: مرداد ۱۴۰۵
آبسه دندان: علائم، علل و درمان عفونت چرکی دندان

آبسه دندان یا عفونت چرکی دندان، تجمع موضعی چرک ناشی از عفونت باکتریایی در بافت اطراف ریشهٔ دندان یا لثه است. این عارضه معمولا در پی پوسیدگی درمان‌نشده، ضربه به دندان یا بیماری لثه ایجاد می‌شود و در صورت بی‌توجهی می‌تواند به بافت‌های اطراف، فک و حتی جریان خون گسترش یابد.

در یک نگاه
  • آبسه دندان تجمع چرک ناشی از عفونت باکتریایی در ریشهٔ دندان یا لثه است و معمولا با درد شدید و ضربان‌دار همراه است.
  • شایع‌ترین علت آن پوسیدگی درمان‌نشده‌ای است که به عمق دندان و عصب رسیده باشد.
  • این عفونت به‌خودی‌خود بهبود نمی‌یابد و بدون درمان می‌تواند به فک، گردن یا حتی جریان خون گسترش یابد.
  • درمان قطعی نیازمند تخلیهٔ چرک و رفع کانون عفونت است؛ مسکن و آنتی‌بیوتیک به‌تنهایی کافی نیست.
  • در صورت تورم صورت، تب یا مشکل در بلع و تنفس، مراجعه به اورژانس ضروری است.

آبسه دندان چیست و چرا اهمیت دارد؟

آبسه دندان به تجمع چرک در نقطه‌ای از دندان یا لثه گفته می‌شود که در پی حملهٔ باکتری‌ها به بافت زنده ایجاد می‌شود. بسته به محل شکل‌گیری، سه نوع اصلی دارد: آبسهٔ اطراف نوک ریشه که شایع‌ترین نوع است و از گسترش پوسیدگی به عصب دندان ناشی می‌شود؛ آبسهٔ لثه‌ای که در بافت نگه‌دارندهٔ دندان و در پی بیماری لثه شکل می‌گیرد؛ و آبسهٔ سطحی لثه که محدود به بافت نرم لثه است. اهمیت این عارضه در آن است که سیستم ایمنی بدن به‌تنهایی قادر به پاکسازی کامل کانون عفونت داخل دندان نیست، زیرا خون‌رسانی به بافت عصب آسیب‌دیده قطع یا مختل شده است؛ به همین دلیل عفونت بدون مداخلهٔ دندانپزشکی فروکش نمی‌کند و می‌تواند به فضاهای عمقی سر و گردن یا حتی جریان خون سرایت کند.

علائم آبسه دندان چیست؟

بارزترین نشانهٔ آبسه دندان، درد شدید، ضربان‌دار و مداوم است که گاه به فک، گوش یا گردن همان سمت انتشار می‌یابد و ممکن است هنگام دراز کشیدن تشدید شود. سایر علائم شایع عبارتند از:

  • حساسیت شدید به گرما یا سرما که گاه پس از قطع محرک نیز ادامه می‌یابد
  • درد هنگام جویدن یا فشار روی دندان
  • تورم و قرمزی لثه یا صورت در ناحیهٔ دندان درگیر
  • تب و احساس بیماری عمومی
  • بزرگ‌شدن و حساسیت غدد لنفاوی گردن
  • طعم یا بوی بد دهان، به‌ویژه در صورت پارگی خودبه‌خودی آبسه و تخلیهٔ چرک در دهان
  • برجستگی چرکی روی لثه شبیه به جوش، که گاه به‌طور متناوب ترشح دارد

در مراحل پیشرفته‌تر، تورم می‌تواند به گونه، فک یا حتی اطراف چشم گسترش یابد و با دشواری در باز کردن دهان یا بلع همراه شود.

علل آبسه دندان چیست؟

شایع‌ترین علت آبسهٔ اطراف ریشه، پوسیدگی دندانی درمان‌نشده است که لایه‌به‌لایه به سمت عصب دندان پیش رفته و باکتری‌ها را به بافت زندهٔ داخل دندان رسانده است. سایر علل و عوامل زمینه‌ساز شامل موارد زیر است:

  • ترک‌خوردگی یا شکستگی دندان در پی ضربه، که راهی برای ورود باکتری به عصب باز می‌کند
  • کار دندانپزشکی قبلی مانند پرکردگی یا روکش که به‌مرور نشت کرده یا دچار پوسیدگی ثانویه شده باشد
  • بیماری لثه پیشرفته که فضایی بین لثه و دندان ایجاد کرده و بستر رشد باکتری می‌شود
  • بهداشت ضعیف دهان و دندان و مصرف بالای قند و کربوهیدرات تصفیه‌شده
  • ضعف سیستم ایمنی، دیابت کنترل‌نشده یا مصرف داروهای سرکوب‌کنندهٔ ایمنی
  • خشکی دهان که کاهش بزاق و اثر ضدباکتریایی آن را به‌دنبال دارد

آبسه دندان چه زمانی خطرناک است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

هر آبسهٔ دندانی نیازمند رسیدگی دندانپزشکی است، حتی اگر درد موقتا کاهش یابد؛ کاهش درد گاه به معنای مرگ کامل عصب یا پارگی خودبه‌خودی آبسه است، نه بهبود عفونت. برخی نشانه‌ها هشداردهندهٔ گسترش عفونت به فضاهای عمقی سر و گردن یا ورود آن به جریان خون است و نیازمند مراجعهٔ فوری است.

نشانه‌های نیازمند مراجعهٔ فوری

تورم گسترده صورت یا گردن، تب بالا، دشواری در بلع یا تنفس، افزایش ضربان قلب و احساس منگی یا ضعف شدید از نشانه‌های هشدار گسترش عفونت هستند و مراجعهٔ فوری به اورژانس را می‌طلبند.

این نشانه‌ها می‌توانند به گسترش عفونت در بافت نرم صورت و گردن یا آنژین لودویگ (عفونت گستردهٔ کف دهان که راه هوایی را تهدید می‌کند) مربوط باشند و تاخیر در درمان، خطر جدی برای سلامت عمومی ایجاد می‌کند.

آبسه دندان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص آبسه دندان معمولا بر پایهٔ معاینهٔ بالینی و شرح‌حال بیمار انجام می‌شود. دندانپزشک با کوبیدن ملایم روی دندان مشکوک، حساسیت آن به فشار را بررسی می‌کند و لثهٔ اطراف را از نظر تورم، قرمزی و وجود برجستگی چرکی ارزیابی می‌نماید. آزمون حیات پالپ (عصب داخل دندان)، با سرما یا جریان الکتریکی خفیف، برای تعیین زنده یا مرده‌بودن آن به‌کار می‌رود. رادیوگرافی برای مشاهدهٔ ناحیهٔ تیره‌شدهٔ اطراف نوک ریشه که نشان‌دهندهٔ تخریب استخوان در پی عفونت مزمن است، ضروری است. در مواردی که تورم گسترده یا مشکوک به سرایت باشد، سی‌تی‌اسکن یا سونوگرافی برای ارزیابی وسعت درگیری بافت نرم درخواست می‌شود. آزمایش خون نیز در موارد همراه با تب یا نشانه‌های عمومی، میزان التهاب و شمار گلبول‌های سفید را می‌سنجد.

درمان آبسه دندان چگونه است؟

هدف اصلی درمان، تخلیهٔ کانون چرکی و رفع منشا عفونت است؛ مصرف تنهای آنتی‌بیوتیک بدون مداخلهٔ دندانپزشکی، عفونت را موقتا کنترل می‌کند اما دوباره عود خواهد کرد. روش درمان بر اساس نوع و وسعت آبسه متفاوت است:

روش درمان کاربرد
تخلیهٔ آبسه (برش کوچک یا از طریق کانال ریشه) خروج چرک و کاهش فشار و درد
درمان ریشه (عصب‌کشی) حذف عصب آلوده و پرکردن کانال، در دندان‌های قابل‌نجات
کشیدن دندان در مواردی که دندان به‌شدت آسیب‌دیده و غیرقابل‌ترمیم است
جرم‌گیری و تسطیح سطح ریشه در آبسهٔ لثه‌ای ناشی از بیماری پریودنتال
آنتی‌بیوتیک تنها در صورت گسترش عفونت، تب یا ضعف سیستم ایمنی
مسکن‌ها کنترل درد تا زمان انجام درمان قطعی

نکته: آنتی‌بیوتیک به‌تنهایی و بدون تخلیهٔ کانون عفونت، درمان قطعی محسوب نمی‌شود و قطع زودهنگام آن پیش از تکمیل دورهٔ تجویزشده، خطر مقاومت میکروبی و عود عفونت را افزایش می‌دهد.

راه‌های پیشگیری از آبسه دندان

پیشگیری از آبسه دندان عمدتا بر کنترل عوامل ایجادکنندهٔ پوسیدگی و بیماری لثه استوار است:

  • مسواک‌زدن دو بار در روز با خمیردندان حاوی فلوراید و استفاده روزانهٔ نخ دندان
  • مراجعهٔ منظم به دندانپزشک برای معاینه و جرم‌گیری دوره‌ای، حتی در نبود علامت
  • درمان به‌موقع پوسیدگی‌های کوچک پیش از رسیدن به عصب دندان
  • محدودکردن مصرف قند و نوشیدنی‌های شیرین و اسیدی که زمینهٔ پوسیدگی را فراهم می‌کنند
  • درمان زودهنگام التهاب لثه پیش از پیشرفت به بیماری پریودنتال
  • استفاده از محافظ دندان در ورزش‌های پرخطر برای پیشگیری از ضربه و شکستگی دندان
  • کنترل بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت که خطر عفونت را افزایش می‌دهند

پرسش‌های متداول

آیا آبسه دندان خودبه‌خود خوب می‌شود؟

گاهی آبسه به‌طور خودبه‌خود پاره و تخلیه می‌شود و درد موقتا کاهش می‌یابد، اما این به معنای رفع عفونت نیست. کانون عفونت در ریشهٔ دندان یا لثه باقی می‌ماند و بدون درمان دندانپزشکی، احتمال عود یا گسترش آن به بافت‌های اطراف وجود دارد.

آیا آنتی‌بیوتیک به‌تنهایی آبسه دندان را درمان می‌کند؟

آنتی‌بیوتیک می‌تواند علائم را موقتا کاهش دهد و از گسترش عفونت جلوگیری کند، اما کانون چرکی داخل دندان یا لثه را از بین نمی‌برد. درمان قطعی نیازمند تخلیهٔ آبسه و رفع منشا عفونت از طریق درمان ریشه یا کشیدن دندان است.

تفاوت آبسه دندان با پوسیدگی معمولی چیست؟

پوسیدگی، تخریب تدریجی مینا و عاج دندان در اثر اسید باکتریایی است و در مراحل اولیه معمولا بدون درد یا با حساسیت خفیف همراه است. آبسه دندان مرحلهٔ پیشرفته‌تری است که در آن عفونت به عصب یا بافت اطراف ریشه رسیده و تجمع چرک با درد شدید ایجاد کرده است.

آیا آبسه دندان می‌تواند خطرناک باشد؟

در موارد نادر، اگر عفونت دندانی درمان نشود، می‌تواند به فضاهای عمقی گردن، سینوس یا حتی جریان خون گسترش یابد و به عفونت جدی عمومی یا انسداد راه هوایی منجر شود. به همین دلیل بروز تورم صورت، تب یا دشواری تنفس نشانهٔ هشدار جدی است.

بازبینی تحریریهٔ مدیک‌پاب
این مطلب پیش از انتشار از نظر دقت علمی بازبینی شده است. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک مشورت کنید.
هر مقاله پیش از انتشار توسط پزشکان بازبینی می‌شود. منابع علمی معتبر · به‌روزرسانی دوره‌ای · شفافیت تحریریه · بدون تبلیغ درمانی